Της Κρήτης

Ο που “ναι άντρας Κρητικός με μοναχά τα χέρια
ορμά τ” οχτρού και των οχτρών, κι ας βγάλουνε μαχαίρια
~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~
Στολίδι της μεσόγειου που ο άνεμος σε θρέφει,
σε μια αναπνιά σου γίνονται άντρες και νιες τα βρέφη
~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~
Χώμα τση Κρήτης κουβαλώ όσο μακριά κι αν φύγω,
δάκρυ ποτίζω το, γεννά Κρήτες κι ας είναι λίγο
~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~
Παπόρι και να γύριζες τη ρότα σου οπίσω
στερνά τση Κρήτης τ” άγιο το χώμα να φιλήσω
~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~
Κάμω τη θύμιση πουλί, τη σκέψη μου αγέρα,
και καβαλάω το νοτιά να φτάσω κάθε μέρα
~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~
Ένα καράβι μακριά θά “μαι το μεσημέρι,
να ευωδιάσει την ψυχή το κρητικό αγέρι
~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~
Στην Κρήτη όντε κατέβηκες, Χριστέ μου, κι ήντα είδες,
χασίσια και ζωοκλοπές, πουτάνες και νταήδες
~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~
Άοπλοι κι εσκοτώνανε οχτρούς σε κάθε ζάλο
κι όπλα γιομάτοι σήμερο σκοτώνουν γεις τον άλλο
Υπογραφή

Πες το

To email σου δεν φανερώνεται. Όπου * γράφεις υποχρεωτικά.

Επιτρέπονται τα εξής στοιχεία και ιδιότητες HTML: <a href="" title=""> <abbr title=""> <acronym title=""> <b> <blockquote cite=""> <cite> <code> <del datetime=""> <em> <i> <q cite=""> <strike> <strong>