Αγαστά-αγαθά-αγάπα

Αγαστά

Βαδίζω έξω
κι ο άνεμος στον ώμο απάνω στέκει
να μου θυμίσει πως κι αυτός ακούραγα κρυώνει,
κι ας του μαυρίζει η καρδιά σαν σμίγει με το χιόνι,
που τον ασκό του όλο τρυπά κι όλο τον ξαναπλέκει.·

Σχήματα χάους στον ουρανό·
σύννεφων simulacra, μεθυστικό φθινόπωρο·
μια πέφτει – μια χαράζει,
κάπου στην άκρα ενός στενού ένα σκυλί ουρλιάζει
που ίσως να ήμουνα κι εγώ στου είναι μου μιαν άκρα.·.

Κόκκινο χώμα, ευωδιά της μοναξιάς·
κολόνια έλουσε πάλι την καρδιά σαν βγήκα για το δρόμο·
της γης η εγκυκλοπαίδεια στον έβδομο τον τόμο γράφει
γι’ αυτό το άρωμα πως θα με λούζει αιώνια.·.·

Ένα σπουργίτι έφτασε, και κάθισε στο χέρι δίχως να έχω ψίχουλα·
μόνο να ξαποστάσει·
με κοίταξαν τα μάτια του και γνώρισα την πλάση·
γοργά αναπετάρισε να φύγει σ’ άλλα μέρη·

Πες το

To email σου δεν φανερώνεται. Όπου * γράφεις υποχρεωτικά.

Επιτρέπονται τα εξής στοιχεία και ιδιότητες HTML: <a href="" title=""> <abbr title=""> <acronym title=""> <b> <blockquote cite=""> <cite> <code> <del datetime=""> <em> <i> <q cite=""> <strike> <strong>