The eeriest fear

Το συγκεκριμένο καφριλίκι γράφτηκε κατά το καλοκαίρι του 2006, ίσως και πρότερα. Σκοπός του να φτιάξει καφροατμόσφαιρα με τις ελάχιστες δυνατόν συγχορδίες (2-3), και με τη φωνή να χαμηλώνει σταδιακά τον τόνο απαγγελίας (χωρίς κανένα εφέ) μέχρι και να μπασάρει τόσο που το σαγόνι μου θ” άγγιζε τις ρόγες. Τα ηχητικά εφέ που λειτουργούν καθ” όλη τη διάρκεια του τραγουδιού δεν είναι τίποτ” άλλο από κανάλια φωνής με γογγυσμούς, κλαυθμούς, βρυχηθμούς και λοιπές πρωτόγονες φωνήσεις που έφαγαν ομαδοποίηση, pitch shift και λοιπές επεξεργασίες για ν” ακούγονται εφιαλτικά (ή κάτι τέτοιο).
Οι στίχοι αποτελούν μετάφραση του ποιήματός μου (ή κάτι τέτοιο) «Η άλλη πλευρά» που αναφέρεται σε καταστάσεις αλλοφροσύνης, δαιμονισμού και σχετικών τσιγκολελέτων. Δεν είμαι φιλόλογος, ούτε μεταφραστής, οπότε συμπάθα τα αγγλικά μου.
Στίχοι, σύνθεση, ενορχήστρωση (ή κάτι τέτοιο), τραγούδι, ηχητικά εφέ, κιθάρες, μπάσο, προγραμματισμός τυμπάνων και μίξη έγιναν από του λόγου μου. Με PCI 24/96 Audiophile, Krammer κιθάρα και SM58 μικρόφωνο, σε Cubase. Demo ήχος και εδώ που μπορείς να τον παραβλέψεις δίνοντας απλώς βάση στο τραγούδι (ή κάτι τέτοιο). Τέλος, τα έργα μου είναι αποθηκευμένα στον ίδιο το server της σελίδας μου γι” αυτό και αργούν μισό λεπτάκι να φορτώσουν. Ως εκ τούτου πάτα το play, σέρφαρε, και σε λιγάκι αρχίζει κανονικά.

From the magic filter of afflatus
I drink tonight,
to witness on a piece of tree,
which some killed and rendered it as a paper,
with a pen by a feather of a swan,
that a bullet came in my hand,
to curve a thousand words
that seek their meaning
into the abyss where all points precipitate,
made of the primeval alphabet
used by the Lemurs and the Atlanteans
in order to speak to their brothers
in the star of Vegas
Bacchic chorus before the white of my eyes
into a creepy delirium of automatic writing,
where Behemoth vomits at the veins of the feather
screams from the bowels of the terrestrial
and odes to creatures that
only The One Who Crawls may utter
And The Greyest Of The Elohims
may immolate when the days come
From the magic filter of afflatus
I drunk today,
to resurrect on a slip of pulped aspen
heinous shadows that horrendously sleep
into cursed ossuaries
buried a few meters below the earth
and welcome you with a mauve veil
when the inquisitiveness for the end
and the inebriant appeal of a macabre divinity
yield the branches even of the eeriest fear

and welcome you where you always belonged

Πες το

To email σου δεν φανερώνεται. Όπου * γράφεις υποχρεωτικά.

Επιτρέπονται τα εξής στοιχεία και ιδιότητες HTML: <a href="" title=""> <abbr title=""> <acronym title=""> <b> <blockquote cite=""> <cite> <code> <del datetime=""> <em> <i> <q cite=""> <strike> <strong>