Μοιρεικαστικό

Μοιρεικαστικό-1Μοιρεικαστικό-2

Πόσα όνειρα σε καλημέρισαν··.

Πόσα Στάχυα δε σού στειλαν την αγκάλη τους όταν πεσμένος τραγουδούσες·
από ελευθερία μεθυσμένος

κοιτώντας τα γέρικα μάτια του ήλιου
και τη ζωηρή ευχή της λίμνης
δίπλα στο χορό π” έστηναν νεράιδες
με το φλογερό ρυθμό των νάνων··.

Πόσα κάστρα στην άμμο δεν έκτισες,
πλάθοντας τη ζωή σου με μία χούφτα απ” το “αιώνιο υλικό των ονείρων”,
εκείνο που γεμίσαν την κλεψύδρα σου··
και όταν μπήκες στην αγκαλιά της θάλασσας
πώς ένιωσες σαν αναγνώρισες τη φύση σου
κι ήρθαν χαμογελώντας τα δελφίνια··.

Τώρα ανήμπορος στα Βράχια του Έρωτα χτυπιέσαι·
με το φανάρι του Διογένη να τυφλώνεις·
όμως εκείνο π” έψαχνες δε βρίσκεις.
Αδύναμα τα πόδια σου·
όνειρα κοκαλιάρικα, παραπατούν μηρυκάζοντας την πρώτη σου ανάσα,
κι οι λεύκες άγρυπνες υμνούν όσα δεν έκανες.
Κι όπου περπάτησες
τρεκλίζοντας κάτω απ” τα δεκανίκια της αυταπάτης σου,
έχουνε μείνει τα ψίχουλα που άφησες να βρεις το δρόμο για τα στάχυα και τη λίμνη.

Κύκλωπες όμως έχουν μολύνει τα νερά
και λάμιες έχουν κάψει τα στάχυα·
και ό,τι κάποτε σ’ αγκάλιαζε
ανοίγει τα σπλάχνα του ερέβους π” ονομάσανε Σοφία,
έτοιμα να σε καταπιούν.

Πες το

To email σου δεν φανερώνεται. Όπου * γράφεις υποχρεωτικά.

Επιτρέπονται τα εξής στοιχεία και ιδιότητες HTML: <a href="" title=""> <abbr title=""> <acronym title=""> <b> <blockquote cite=""> <cite> <code> <del datetime=""> <em> <i> <q cite=""> <strike> <strong>