Σαν παιδί

Σαν-παιδί-1Σαν-παιδί-2

Με τα μολύβια σου στο χέρι σου, παιδί,
μες στην κορνίζα ζωγραφίστηκ’ η ψυχή σου·
με τα μολύβια σου στο χέρι σου
έψαχνες κάποιον να σε δει.

Λίγο ψωμάκι στο πανέρι σου.
Ταξίδευες στ’ αγέρι σου
χωρίς να βλέπεις·
ευτυχισμένος πειρατής της τρύπιας τσέπης.
Φτωχό παιδί μπροστά στα σπλάχνα της αβύσσου,
και ο σταυρός σου το κλειδί του παραδείσου.

 

Κίτρινα χρόνια μεσ” στα στάχυα τς σιωπής·,
παιδί του φόβου.
Ξένες σκιές παραμιλούσανε στ’ αυτιά σου,
σου λέγαν «βιάσου»,
μα όμως άντεξες τις λέξεις που σε κόβουν
και δεν ανέτειλαν οι φλόγες της ντροπής.

Μέρα τη μέρα με μαθαίνεις να γελώ·

και μέσ’ από τα μάτια σου,
τα δυο μεγάλα μάτια σου
που δίψαγαν γαλήνη·
σ’ όσα ένα βλέμμα κλείνει
και σ’ όσα αγκαλιάζει,
μέσ” απ’ αυτά τα μάτια σου μ’ έμαθες να κοιτάζω.

Πες το

To email σου δεν φανερώνεται. Όπου * γράφεις υποχρεωτικά.

Επιτρέπονται τα εξής στοιχεία και ιδιότητες HTML: <a href="" title=""> <abbr title=""> <acronym title=""> <b> <blockquote cite=""> <cite> <code> <del datetime=""> <em> <i> <q cite=""> <strike> <strong>