Μια μαλακία που γράφτηκε σε πέντε λεπτά

Μια-μαλακία-που-γράφτηκε-σε-πέντε-λεπτά

Στ” απείρου μια γωνιά σκιρτά πυρακτωμένη πέτρα·
ξανθή αμαζόνα, με κυρτά, της γέννας, βέλη στη φαρέτρα.
Κάθετ” εκεί και αναμένει
το καλωσόρισμα του ονείρου,
εκεί, στα τέλη του χειμώνα, ο Μαραθώνας της να “ρθει,
με την ψυχράδα του φωνιά
στη μονοκοντυλιά της πένας
που παίρνει χρώμα από τα έλη.

Όνειρο κοσμογύριστο σαλεύει·
στου νου τη θύελλα, την ατραπό· θεριεύει και λυσσομανά.
Και αλυχτώ στη ρότα του σύθαμπου·
τί να με κυριεύει όταν λυγά στου λαοπέρατου περιστεριού
τη φλόγα ψίχα στοργής κι απάγκιου;

Φεύγω κι αφήνομαι στης τύχης το παίδεμα
κι έδεσμα γίνομαι: βορά στου τόπου το πλατάγισμα,
σ” αυτό το άγημα ολοσκότεινης σημαίας,
με άλλους δέκα ναυαγούς και λεγεωνάριους.

 

Πες το

To email σου δεν φανερώνεται. Όπου * γράφεις υποχρεωτικά.

Επιτρέπονται τα εξής στοιχεία και ιδιότητες HTML: <a href="" title=""> <abbr title=""> <acronym title=""> <b> <blockquote cite=""> <cite> <code> <del datetime=""> <em> <i> <q cite=""> <strike> <strong>