Ο Ορφέας του Μορφέα

Είναι η ώρα που ροδίζουνε τα νέφη
μες στης γαλήνης το γαλάζιο πριν το το σούρουπο·
χρώματα δυο που “χουν στα μάγουλα τους βρέφη.

Άλλη μι” αυγή με καλωσόρισε και σήμερα·
χίλια πουλιά κελαηδούν την καλημέρα στο λιβάδι εξ” απ” την πόρτα μου·
χαρακωμένος ο αγέρας απ” τη σπάθη της φωνής τους·
χαρακωμένος και εφτάδροσος περνοδιαβαίνει τα ρουθούνια, τα ξυπνά.
Εμπρός μου λεύκες, πεύκα, ελιές και χαμομήλια.

Ύπνος δεν ήθελε και σήμερα να μου “ρθει,
(μα ξεχαημένο έχω τόνε εδώ και χρόνους)·
κι όσο της απουσίας του το βάσανο με σφάζει,
τόσο χαρίζει απ” τις Στιγμές του τις Μεγάλες, απ” τις Λίγες:
που “ναι το χάραμα κι ένα μωρό που βγαίνει
γι” απειροστή φορά μα πάντα σαν καινούργια,
να μου θυμίσει ότι όταν θα “ρθει η ώρα,
εκείνη η ώρα που στερνά θα χαιρετάω,
που θα μετρώ σαν πεντοδίφραγκα τις ώρες,
θα μου θυμίζει πως ο ύπνος το χατήρι πάντα μου έκανε κι αργά έμπαινε στα βλέφαρα,
και μόνο αφού “χα τον γαλάζιο ουρανό, την άσπρη πλάση, το χορτάρι χαιρετήσει,
μονάχα αφού τις δυο Στιγμές καλημερήσει (που “χα ζήσει)
τότε μονάχα ερχόταν ύπνος να με πάρει,
αφού εφτάπλουτος της ζήσης μας γινόμουν
τότε μονάχα ερχόταν ύπνος να με πάρει.

Τη μέρα εκείνη που οι μέρες θα “ναι λίγες
οι μπροστινές, κι οι περασμένες θα “ν” χιλιάδες,
θ” αναθιβάνω, θα μετρώ αν ήταν άξιες,
αν τις αξίωσα με της ψυχής την προσμονή.
Κι αφού ο ύπνος άργησε στα τόσα ραντεβού του,
κι αφού μου άφησε τα μάτια ανοιχτά και τις αισθήσεις ζώσες,
θά “χω να λέω πως ορθώς αργούσε ο ύπνος να με πάρει:
γιατί σεργιάνιζε τα σπλάχνα μου στη δρόσα του αέρα,
γιατί σεργιάνιζε τα μάτια μου σε Θείο γαλανό,
γιατί σεργιάνιζε τ” αυτιά μου στων πουλιών τους αμανέδες,
γιατί σεργιάνιζε το είναι μου στου Είναι του το Φως.

Ύπνε, παντοτινά αργείς να “ρθεις τα μάτια μου να πάρεις·
μα ξέρω πλέον πως κουμάντα έχεις κάνει με το Θειο:
λέτε κι οι δυο «ας τον ταράξουμε τον Άρη,
μ” αξίζει ξύπνιος να γιομίσει το δισάκι
μ” αυτά τα δώρα τ” ανεκτίμητα κι αγρύπνια
που μόνο οι άγρυπνοι τα χαίρονται και οι κοιμισμένοι τ” αποφεύγουν στην κουβέρτα τυλιγμένοι«.

Να “σαι καλά, Θεέ μου, να “σαι καλά, Μορφέα·
κι οι δυο τη Χάρη μου την κάματε και σήμερα να δω τη μέρα·

Καλημέρα.

Πες το

To email σου δεν φανερώνεται. Όπου * γράφεις υποχρεωτικά.

Επιτρέπονται τα εξής στοιχεία και ιδιότητες HTML: <a href="" title=""> <abbr title=""> <acronym title=""> <b> <blockquote cite=""> <cite> <code> <del datetime=""> <em> <i> <q cite=""> <strike> <strong>