Η μποτίλια με τις ελπίδες

Γυναίκα, σήμερο και σχεδόν πλειοψηφικά, ορίζεται η αχάριστη δίοπη ύπαρξη με το ΟΧΙ tattoo στα χείλη, και το ΝΑΙ στην καρδιά για τον θρασύτερο. Το πρόβλημά της δεν είν” η απουσία ποιότητας μα ότι πάντα έριχνε τη λάσπη της στα βραχυβιέστερα τυχόντα καλούπια· και βέβαια θα θερίσει τούβλα από κει: απ” αυτά που θα χτίσουν το οικοδόμημα της κατοπινής κι ισόβιας μετάνοιας· «ράφι» είπατε;…

Χαρίζουν τα μάτια τους στην τύφλωση του Έρωτα, κι ευθύς μετά αναρωτιούνται πού να γυρίζουν οι άλλες τέσσερις αισθήσεις τους: σ” ένα σεντόνι· σ” ένα αναπάντητο μήνυμα απ” το «γουρούνι». Και πετάνε με τα φτερά Του δίχως να ρωτούν προορισμό· και βάζουν την καρδιά ενέχυρο στα βέλη Του. Κι αν τύχει να Του τσουρομαδίσουν τις φτερούγες, ίσως Αυτός να τις φορτώσει στον επόμενο Ίκαρο, που δεν πετάει απλά στον ήλιο μα σε αντικατοπτρισμούς άστρων μακρινών.

Και σαν στη διαδρομή τούς σωθούν οι ανάσες, στοχάζονται, στα ελάχιστα εκείνα δευτερόλεπτα που στάζουν στη μουγκή μποτίλια της ζωής τους, τα τόσα χρόνια που χάθηκαν· και ούτε και τότε θυμούνται «το παλικάρι εκείνο», τον ήλιο που τύφλωνε κι απέκρουε το ρευστό κοιμισμένο βλέμμα τους. Τ” αστέρια, βλέπεις, όσο “ναι μακριά τα θαυμάζεις, μέχρις ότου καταστραφείς απ” την τροχιά και την κάψα τους.

Γιατί “ν” η Μέθη κόρη της Λήθης κι εκείνη κόρη του Μηδενός.

Ούτε και τότε θυμούνται εκείνον που “πλαθε ουράνιο τόξο τα σπλάχνα του, να τους δείξει το θησαυρό της Δικαιοσύνης, της Λεπτότητας. Εκείνο τον αιθεροβάμων που ζύμωνε στην ανάσα του σύννεφα να πλαγιάσει το χαμόγελό τους, να βρέξει ίσκιο προστατευτικό: το χέρι πάντοτε απλωμένο στον πρώτο τυχόντα· μα η τύχη δεν είναι πάντοτε με το μέρος τους.

Αν τρέφεστε με θράσος, καταδικασμένες είστε να το μηρυκάζετε ως να σβήσει η ηχώ του. Μα και πάλι θα μείνει το χνάρι του στην καρδιά σας· εκείνη που σεργιανίσατε σε κάστρα και μπουντρούμια μήπως και βρείτε τον ουτοπικό ιππότη, το βλάκα· τον κοιμισμένο· τον ασφαλή. Ποιός ήταν ποτέ ασφαλής;

Κι αφού σε όρισα πληθυντικά, θα σου μιλήσω ενικά τώρα, εσένα που ανησυχείς άμα το πανωφόρι σου “ναι τρύπιο στου αγέρα το μάθημα, κι άμα του γύφτου η παλάμη να στο φτώχυνε.

Ούτε κοιτάς κάθε σταγόνα της βροχής τι λέει στα τρελά μας κούτελα, μήδε ρωτάς του παιδιού το χαμόγελο το αιώνιο πόσο κάνει,, πόσους παράδες να στους δώσω ν” αγοράσεις τα σατέν σου, να μπουντρουμιαστείς στης διαβολής τους τα κάγκελα.

Και δε μου είπες, κοπελιά: πόσα «σ” αγαπώ» κάνει να ζουλήξουν της ψυχής σου της μαρμαρένιας οι σόλες για ν” ανεβείς μ” ερωτηματικό για πάντοτ” αναπάντητο στου ακριβού σου τύμβου τα σκαλιά, τα νεφελένια από χρυσό καπνό;

(Να σου “πε άραγε η πρώτη σου άσπρη τρίχα κάτι στην ψυχή ή μπας δεν άκουσες το ρεύμα της;)

Και πες μου, : ήτο ζεστότερη η δύναμη των λερωμένων απ” τα κωλόχαρτα τα λεφτά τα περίσσια, σαν το κενό του, στα χέρια του σαν σου το είπε εκείνος το «σ” αγαπώ», ή μπας η τράπεζα η ψυχή σου σφάλισε για πάντα την πόρτα της τη μισάνοιχτη στο φευγιό μου; Πες μου να μείνω ήσυχος πως ο βρώμικος ψεύτης αγέρας της δε θα ενοχλεί της τρυφερότητάς μου το ρουθούνι στο εξής.

Μα τί γελάς που με θωρείς να σκαλίζω προτάσεις; Τα χέρια μου πιαστήκανε και τρέμουν να ζωγραφίζουν την ψυχή μου, και πόνεσαν να γράφουν για την ατυχιά της δικής σου. Μα θα την οργώσω την κόλλα, το χαρτάκι, σάμε να τελειώσει. Θα πιω όλο το ποτήρι, σάμε το κατακάθι της πίκρας που φιλοξενεί στον πάτο του. Και ένα μόνο θα σου πω να σφραγίσω το ξυπνητήρι σου, τις λέξεις ετούτες που αμφιβάλλω αν ποτέ θα ζωντανεύαν την ψυχή σου την ασκάλιστη:

Σε κάθε λουλούδι που γεννιέται μαζεύονται ζηλιάρικα απόχορτα να το πνίξουν· μα “ναι ο Κηπουρός κι η Κερά του ενήμεροι. Κι είτε τα κόβουν τ” απόχορτα, είτε τα ταΐζουν βρωμόνερο χρυσό, να συνταιριάξουν μεταξύ τους· και τα λουλούδια τα φροντίζουν ακοίμιστοι· μα εσύ “σουν απόχορτο. Και τ” απόχορτο ας γεμίσει απόχορτα δίπλα στους βασιλικούς και τα γιασεμιά. Μα “ναι ο καιρός των πρώτων λίγος, ως είθισται.

Πες το

To email σου δεν φανερώνεται. Όπου * γράφεις υποχρεωτικά.

Επιτρέπονται τα εξής στοιχεία και ιδιότητες HTML: <a href="" title=""> <abbr title=""> <acronym title=""> <b> <blockquote cite=""> <cite> <code> <del datetime=""> <em> <i> <q cite=""> <strike> <strong>