In the air tonight: Η σύλληψη, κύηση και μαίευση ενός μύθου

ΕΙΣΑΓΩΓΗ
Το “In the air tonight” αποτελεί την παρθενική παρουσία της προσωπικής δισκογραφίας που ακολούθησε ο Phil Collins παράλληλα μ” εκείνη ως μέλος των Genesis. Το τραγούδι πρωτοεμφανίζεται στην Α” πλευρά του ομώνυμου πρώτου single του (με B-side το «The roof is leaking»), και είναι επίσης το εναρκτήριο κομμάτι του πρώτου προσωπικού του δίσκου, Face Value. Το single και ο δίσκος κυκλοφόρησαν 5 Ιανουαρίου και 9 Φεβρουαρίου του 1981, αντίστοιχα.
In the air tonight single coverEξώφυλλο του single (01/1981)
   Το τραγούδι αυτό είναι από τα δημοφιλέστερα και πλέον επιτυχημένα, όχι μόνο του ίδιου του καλλιτέχνη και δημιουργού του, αλλά και από τα δημοφιλέστερα και πλέον επιτυχημένα στην pop ιστορία. Πέραν τούτου, το ηχητικό αποτέλεσμα και οι τεχνικές που χρησιμοποιήθηκαν, ειδικότερα για την παραγωγή των τυμπάνων του, έχουν εκτιμηθεί ως καθοριστικά στον ήχο της pop ολόκληρης της δεκαετίας του ’80.
   Η παρούσα γραφή στόχο έχει την αξιοποίηση των διαθέσιμων (2011) διαδικτυακών πηγών αναφορικά με τις πτυχές και τεχνικές δημιουργίας του τραγουδιού, από την προπαραγωγή έως και την τελική μίξη του, και οι οποίες οδήγησαν στην αισθητική και ηχοτεχνολογική του καθιέρωση επί τρεις συνεχόμενες δεκαετίες. Εστιάζει κυρίως στην αρχική, single μορφή του τραγουδιού, η οποία διαφέρει από εκείνη του δίσκου κυρίως ως προς την παρουσία των τυμπάνων· κατά τα άλλα, η μορφή και η διαδικασία παραγωγής του τραγουδιού είναι αυτούσια μ” εκείνη του δίσκου και, ως εκ τούτου, το παρόν δοκίμιο αναφέρεται και στις δύο αισθητικές και παραγωγικές κατευθύνσεις. Ως κύρια πηγή αξιοποιούνται τα λεγόμενα των ίδιων των κυρίων συντελεστών και συμπαραγωγών του τραγουδιού: του Phil Collins (σύνθεση, στίχοι, πλήκτρα, τύμπανα, ενορχήστρωση και προγραμματισμός) και του Hugh Padgham (ηχογράφηση, μίξη, mastering).

ΣΥΛΛΗΨΗ
Η προπαραγωγή του “In the air tonight” έλαβε χώρα στο, νεότευκτο τότε, home studio του Phil Collins. Η σύνθεση του απαρτίζεται από δύο αντιθετικά μεταξύ τους μέρη: το πρώτο ήπιου ύφους και ασθενούς δυναμικής, και το δεύτερο έντονης δυναμικής και φορτισμένης ερμηνείας. Το πρώτο μέρος βασίστηκε σε μια preset ρυθμική φόρμα (pattern), την Disco-2, ενός CompuRhythm CR78 drum machine της Roland, και του οποίου pattern τις αξίες μπότας και ταμπούρου ο Collins αναδιαμόρφωσε ελαφρά. Τις αρμονίες του τραγουδιού ηχογράφησε σε ένα ακουστικό Grand Piano της Fender (το κανάλι του οποίου όμως τελικά δεν επεκράτησε έως τη μίξη). Πρόσθετη αρμονική υποστήριξη και εμβόλιμη μελωδία έδωσε με pads στο Prophet 5, αναλογικό synthesizer της Sequential Circuits, όπως και μ” ένα  Fender Rhodes ηλεκτρικό πιάνο. Τα κανάλια των δύο αυτών οργάνων επικράτησαν ως και το επίσημο master.
Η φωνή ηχογραφήθηκε με την πρώτη κιόλας δοκιμή και σχεδόν εξ’ ολοκλήρου αυτοσχεδιαστικά, δίχως να υπάρχει κάπου καταγεγραμμένος στίχος. (Μόνον αρκετά αργότερα, κατά την επανεγγραφή των φωνών στο κανονικό στούντιο, σημειώθηκε κατ’ ακρόασιν ο αρχικός στίχος σε πρόχειρο χαρτί από το δημιουργό του). Στη φωνή, τέλος, προστέθηκε τοπικά ένας Vocoder. Τo “In the air tonight” όπως και το σύνολο των τραγουδιών του home-demo που αρθρώνουν το “Face Value” ηχογραφήθηκαν σε έναν 8-κάναλο εγγραφέα μονόϊντσης ταινίας, τον Mini 8 (Brenell) της Allen and Heath.
CR-78
Το Compurhythm CR-78 drum machine της Roland στου οποίου το “DISCO-2” pattern (κίτρινο μπουτόν δίπλα στο κόκκινο “CANCEL”) βασίστηκε ο ρυθμικός κορμός του “In the air tonight”·
τα αρχικά “CR” συντέμνουν το “Compurhythm” ενώ το “78” υποδηλώνει το έτος πρώτης κατασκευής.
Prophet 5Το Prophet-5 (κατασκευής 1977-1984) αναλογικό synthesizer της Sequential Circuits·
από τα πρώτα που ενσωμάτωσαν patch memory για αποθήκευση ρυθμίσεων χρήστη
καθώς και δυνατότητα ως και 5-ηχης πολυφωνίας.
MK I RhodesΕπανακυκλοφορία (1979) του MK I Suitcase 1973, ηλεκτρικού πιάνο της CBS/Rhodes·
Την εποχή εκείνη οι πωλήσεις ενός Rhodes ανέρχονταν στα 50 τεμάχια τη μέρα.
Mini-8O 8-κάναλος αναλογικός εγγραφέας Mini-8  της Allen & Heath-Brennel, κατασκευής 1978.

Η πρώιμη, demo μορφή του «In the air tonight» βρίσκεται στον παρόντα σύνδεσμο, όμως το βίντεο έχει τεθεί ανενεργό στη χώρα μας για λόγους πνευματικών δικαιωμάτων. Ο σύνδεσμος παραμένει εδώ στην περίπτωση που επανενεργοποιηθεί το βίντεο.

Για το αποτέλεσμα του demo αυτού ενδιαφέρθηκε τότε ισχυρά ο Ahmet Ertegun, ιδιοκτήτης και ιδρυτής της Atlantic Records, ακούγοντάς το κατά την παράδοση, από τον Collins, του master του Duke, της επερχόμενης τότε κυκλοφορίας των Genesis. Ο Ertegun εντυπωσιασμένος από το προσωπικό υλικό του Collins, προδιατέθηκε να τον στηρίξει στην αρχή της προσωπικής του καριέρας. Του συνέστησε, τότε, να επανηχογραφήσει το υλικό, κάτι όμως που ο δημιουργός εκτίμησε ως αδύνατο, λόγω της ατμόσφαιρας που είχε επιτύχει στις προσωπικές του εγγραφές. Ο Ertegun τότε συναίνεσε στο να αξιοποιηθεί το ίδιο το demo υλικό ως master, με ενορχηστρωτικές προσθήκες ηχογραφήσεων, και όρισε τον Hugh Padgham (XTC, Peter Gabriel κ.α.) ως συμπαραγωγό στον πρώτο δίσκο της καριέρας του Phil Collins, Face Value.

Ahmet Ertegun Ahmet Ertegun (1923-2006)


ΚΥΗΣΗ

Κατά την ηχογράφηση και τη μίξη παρουσιάστηκαν δυσκολίες στην δυναμική ποιότητα του τραγουδιού: το πρώτο μέρος υποτονικό, αντίθετα το δεύτερο έντονο. Τα demo κανάλια του Collins επίσης διέθεταν χαμηλή στάθμη εγγραφής. Τα δύο παραπάνω γεγονότα δημιουργούσαν την αίσθηση ότι το πρώτο μέρος ήταν ακόμη ασθενέστερο δυναμικά. Ολόκληρο το album επρόκειτο να ηχογραφηθεί στον 24-κάναλο αναλογικό εγγραφέα MM-1200 της Ampex· ως εκ τούτου, ο περιορισμός του φυσικού μέσου θα απέτρεπε ικανοποιητική ενδυνάμωση στα σημάτα των demo καναλιών και θα οδηγούσε σε ευδιάκριτα επίπεδα θορύβου· επιπροσθέτως, το όλο προϊόν θα κατέληγε στο επίσης αναλογικό και περιορισμένο δυναμικά φορμά του βινυλίου.

Οι συνθήκες που εξασφαλίστηκαν και οι τεχνικές που αναπτύχθηκαν για τον υπερσκελισμό ετούτων των περιορισμών, και που είχαν ως συνεπακόλουθο την εκτόξευση του τραγουδιού αυτού στα δυσθεώρητα ύψη που απολαμβάνει εδώ και τρεις δεκαετίες, παρουσιάζονται παρακάτω.

MM-1200MM-1200, 24-κάναλος, 2-ιντσης ταινίας, αναλογικός εγγραφέας της Ampex· κατασκευής 1974.

Η ηχογράφηση και η μίξη του του τραγουδιού -και ολόκληρου του δίσκου- έλαβαν χώρα στο Studio 2, στο ιστορικό «Stone Room”, των Townhouse Studios στο ανατολικό Λονδίνο. Πλήθος παγκόσμια επιτυχημένων κυκλοφοριών έχουνε δημιουργηθεί ή διαμορφωθεί εκεί, μέχρι και την οριστική παύση λειτουργίας και τη δημοπράτηση του κτηριακού συγκροτήματος το 2008. Τα Townhouse Studios διατηρούσαν ήδη στερεή επαγγελματική σχέση με την SSL, ενώ ο χώρος αυτός είναι και ένας από τους παγκοσμίως πρώτους που χρησιμοποίησαν την ιστορική 4000B κονσόλα της εταιρίας, για την ακρίβεια, τη δεύτερη από τις συνολικά έξι της σειράς Β που κυκλοφόρησαν ποτέ. Το μηχάνημα αυτό ήταν και το πρώτο το οποίο συνδύασε audio ηλεκτρονικό υπολογιστή με κονσόλα, διεκδικώντας έτσι τον τίτλο του πρώτου D.A.W. Μία από τις έτερες καινοτομίες (για την εποχή) της 4000Β ήταν επίσης η παρουσία compressor και noise gate στο καθένα από τα 16 κανάλια της. Πρόκειται δε για ένα από τα πρώτα εργαλεία που ενσωμάτωναν τη δυνατότητα αμφιδρόμου επικοινωνίας (talkback) μεταξύ του Control και του Recording Room, διαθέτωντας ακόμη και ειδική είσοδο για το σκοπό αυτό.

fc Stone RoomΤο διάσημο Stone Room (Studio 2) των Townhouse Studios το 1978. Σχεδιάστηκε από τον Philip Newell
και π
ρόκειται για μια από τις παγκοσμίως πρώτες πέτρινες διαμορφώσεις στα επαγγελματικά studio·
πέραν της πέτρας, ο χώρος αποτελείτο επίσης από ξύλο και, δευτερευόντως, από ύφασμα.
Στη φώτο είναι φανερή η δυσαναλογία του ύψους προς τις άλλες, μικρότερες, διαστάσεις του δωματίου,
ενώ αξίζει να σημειωθεί ότι οι τοίχοι του χτίστηκαν
αποκλίνοντες και όχι παράλληλοι.

fc 4000 BΗ 16-κάναλη 4000Β κονσόλα της SSL, η δεύτερη απ” τις έξι που έχουν συνολικά κατασκευαστεί
και εκείνη ακριβώς που χρησιμοποιήθηκε για την παραγωγή του Face Value.

fc Townhouse studiosΗ είσοδος των Townhouse Studio στο Λονδίνο


fc Pumkin
Προοπτική της 4000Β των Townhouse Studios, με τη μασκότ του χώρου,
ένα σκαμμένο σε “Halloween Pumpkin” pop filter .

Η ΣΥΛΛΗΨΗ ΤΟΥ GATED DRUM HXOY

Λίγους μήνες πριν την παραγωγή του Face Value, ο Hugh Padham εργαζόταν ως μηχανικός ήχου στην παραγωγή του ομώνυμου, τρίτου προσωπικού δίσκου του Peter Gabriel, τύμπανα στον οποίο έπαιζε ο Phil Collins. Κάποια στιγμή, κατά την ενδοσυνεννόηση του με το Control Room, ο Collins αφού συνεννοήθηκε, ξεκίνησε να παίζει τύμπανα με το talkback ακόμα ανοικτό. Το μικρόφωνο αυτό δρομολογείτο στην τελική έξοδο της κονσόλας, μέσω ενός on-board Buss Compressor, του LMC-1 (Listen Mic Compressor), και ο οποίος τη συγκεκριμένη χρονική στιγμή ήταν ακραία ρυθμισμένος. Το αισθητικό αποτέλεσμα του σήματος των τυμπάνων όπως οδηγήθηκε μέσω του υπερσυμπιεσμένου talkback στα monitor του Control Room, ήταν ένας πρωτόγνωρος ήχος που προκάλεσε αμέσως το ισχυρό ενδιαφέρον του Padgham και των λοιπών παρευρισκομένων στο στούντιο. Ο παραγωγός, Steve Lillywhite, καθώς και ο δισκογραφούμενος Gabriel αποφάσισαν τότε να εκμεταλλευτούν δημιουργικά το χαρακτήρα της ανακάλυψης αυτής για τις ανάγκες του δίσκου του. Το ίδιο βράδυ του συμβάντος, ο Padham σε συνεργασία με τον Chris Jenkins, προϊστάμενο μηχανικό ήχου των Townhouse Studios, προσάρμοσαν το μηχανισμό της κονσόλας ούτως ώστε το σήμα του talkback να μπορεί να ηχογραφηθεί κι αυτό, συνδρομολογώντας το προς ένα ξεχωριστό κανάλι της κονσόλας απ” όπου θα έφτανε στον εγγραφέα.

fc LMC vstΗ software μορφή του LMC-1 compressor που ήλεγχε το talkback σήμα της SSL 4000B·
τΤα ρυθμιστικά είναι τα απολύτως βασικά, ενώ τα Attack και Release έχουνε συμπτυχθεί και αντικατασταθεί
από έναν επιλογέα ποσοστού συμπίεσης.
Το plugin
αναπτύχθηκε πρόσφατα και διατίθεται δωρεάν από την ιστοσελίδα της εταιρίας.

Λίγους μήνες αργότερα, κατά την παραγωγή του Face Value, η ίδια τεχνική ηχογράφησης χρησιμοποιήθηκε από τον -συμπαραγωγό πλέον- Padgham και στο «In the air tonight». Η περαιτέρω επεξεργασία του ιδιόμορφου αυτού σήματος και η εμπορική επιτυχία του δίσκου, οδήγησαν στην καθιέρωση του αναγνωρισμένου πλέον ως «Gated Drum» ήχο των τύμπανων αυτού του κομματιού· ήχος ο οποίος έχει έκτοτε ισχυρά μελετηθεί από παραγωγούς δισκογραφίας και εταιρίες μουσικοτεχνολογικού εξοπλισμού, δημιουργώντας ρεύμα μίμησης και αναπαραγωγής του στην παγκόσμια pop δισκογραφία ολόκληρης της δεκαετίας του ’80, με τον απόηχο του φτάνει ως τις μέρες μας.

ΦΩΝΗ

Το 8-κάναλο demo του τραγουδιού μεταφέρθηκε στα 16 κανάλια της 4000Β· πρόκειται για τα stereo του Prophet synth, του Rhodes piano και του CR-78 drum machine, καθώς και για τα mono της φωνής και των vocoded φωνητικών. Τα δύο τελευταία λόγω της μέτριας ποιότητας τους, αξιοποιήθηκαν μόνο ως οδηγοί για να ξαναγραφτούν καθαρά και ενισχυμένα από την αρχή, ενώ αυτούσια παρέμειναν όλα τα υπόλοιπα κανάλια της ορχήστρας.
Οι φωνές δεν ηχογραφήθηκαν στο Recording αλλά στο Control Room. Το μικρόφωνο που έγραψε ο Collins ήταν ένα Μ88 TG της Beyerdynamic, στην αλυσίδα ροής σήματος του οποίου, και έως την κονσόλα, παρεμβλήθη ένας Mini Limiter της Allen & Heath, εμφώλευση η οποία και παρήγαγε εκείνη τη χαρακτηριστική λαρυγγική φώνηση στην ερμηνεία του Collins. Ο compressor/limiter αυτός ήταν ένα φτηνό μοντέλο της εταιρίας, το οποίο διέθετε έναν απλό επιλογέα ασθενούς-ισχυρής συμπίεσης, καθώς και τις απλές τιμές αργού-γρήγορου στα Attack και Release. Κατά τη demo προπαραγωγή του τραγουδιού, ο Collins ανακάλυψε ότι στο μηχάνημα αυτό ο συνδυασμός αργού attack με γρήγορο release υπερτόνιζε την είσοδο στιγμιαίων συμφώνων όπως το Κ ή το Τ, ισχυροποιώντας μ” αυτό τον τρόπο την είσοδο λέξεων που ξεκινάνε μ” αυτά τα σύμφωνα. Η παρατήρηση αυτή αξιοποιήθηκε δημιουργικά κατά τη studio παραγωγή του τραγουδιού, όπου ο Collins αξιοποίησε πλέον τον limiter σχεδόν ως μουσικό όργανο. Πέραν αυτού, χρησιμοποιήθηκε -τοπικά- στη μίξη ένας VP 330 (Vocoder Plus) της Roland σε κάποιους στίχους του δεύτερο κουπλέ (“I remember”, “Ever met”), και προστέθηκαν στα κανάλια των φωνών ( ιδιαίτερα στην πρώτη) εφέ όπως reverb και delay. Ετούτε πραγματοποιήθηκε με τη χρήση μιας DMX 15-80S μονάδας ψηφιακού delay της AMS (πλέον AMS Neve), στην οποία ένα μικρό ποσοστό delay προστέθηκε στην κάθε στερεοφωνική πλευρά, και με οξύτερη (≈1.003) και απαλότερη (≈0.995) ποσότητα harmonizing στην κάθε μία. Η ίδια συσκευή χρησιμοποιήθηκε και σε άλλα κανάλια της ηχογράφησης, και ιδιαίτερα στα τύμπανα.


fc M-88 TGTo M-88 TG, υπερκαρδιοειδούς πολικού διαγράμματος, κινητού πηνίου, δυναμικό μικρόφωνο της Beyerdynamic. Παρουσιάστηκε για πρώτη φορά το 1962, και σύντομα απέκτησε ισχυρό μερίδιο στην μουσικοτεχνολογική αγορά και στις προτιμήσεις των επαγγελματιών του ήχου·
έως σήμερα θεωρείται ιδανικό για την ηχογράφηση φωνής, μπότας και χώρου.

fc VP-330Ο VP-330 Vocoder Plus της Roland· πρόκειται για keyboard vocoder που κυκλοφόρησε μεταξύ 1979-1980
και αποτέλεσε παραλλαγή του RS505 Paraphonic Strings συνθεσάιζερ κατά την οποία
τα φίλτρα αντικαταστάθηκαν από κύκλωμα vocoding 10 περιοχών.
Πρόσφατα η Hollow Sun δημιούργησε και κυκλοφόρησε στο εμπόριο
βιβλιοθήκη δειγμάτων (sample library) του VP-330 σε φορμά Kontakt 3, EXS24 και S5/6000.

fc DMX 15-80SΗ DMX 15-80S, μονάδα stereo ψηφιακού delay της AMS με δυνατότητα harmonizing.
Κυκλοφόρησε μεταξύ 1978-1981 και ήταν η πρώτη που παρουσίαζε
15-bit κύκλωμα DDL (Digital Delay Line) ελεγχόμενο από μικροεπεξεργαστή.

fc RMX 16Λίγο μετά την εμπορική επιτυχία του «In the air tonight», η AMS κυκλοφόρησε το RMX-16,
ψηφιακό reverb το οποίο διέθετε ως επιλογή του και τη «Non Lin 2″, με την οποία μπορούσε
να οδηγηθεί το σήμα ενός μικρόφωνου χώρου μέσα από μία συστοιχία compression και gating,
με σκοπό ακριβώς την προσομοίωση του ήχου τυμπάνων του «In the air tonight».


ΤΥΜΠΑΝΑ

Κατά την παραγωγή είχε συμφωνηθεί ότι ο ήχος των τυμπάνων στο δεύτερο μέρος του τραγουδιού θα έπρεπε να είναι ογκώδης και πυκνός, ούτως ώστε να ξαφνιάζει και να τονίζεται η δυναμική αντιδιαστολή των δύο μερών. Ο ήχος αυτός των τυμπάνων αποτελεί, κατ” ουσίαν, μια υπερσύνθεση κρουστών ήχων. Στην πραγματικότητα, ο χώρος ηχογράφησης στο Townhouse Studio δεν παρουσίαζε ένα τόσο μεγάλο μέγεθος που από μόνο του θα μπορούσε να δώσει έναν αντιστοίχου μεγέθους ήχο στα τύμπανα. Αν και διέθετε πράγματι αρκετό ύψος, οι άλλες του δυο διαστάσεις δεν ξεπερνούσαν το μέγεθος κοινού υπνοδωματίου. Έτσι, ο χώρος μπορεί συνολικά να διέθετε όγκο, όμως στερείτο σε δύναμη και ενεργητικότητα. Το ταμπούρο και τα τομ του κομματιού παρουσιάζουν αυτά τα χαρακτηριστικά, αυτό όμως είναι αποτέλεσμα κυρίως της ισχυρής συμπίεσης των σημάτων τους, τα οποία λήφθηκαν με noise-gated μικρόφωνα χώρου (ambient mic) τοποθετημένα στη μέγιστη δυνατόν απόσταση από τα τύμπανα.
Για την ηχογράφηση των τυμπάνων χρησιμοποιήθηκαν δύο Neumann U87 i σε απόσταση 3-4 μέτρων από το σετ, των οποίων το σήμα συμπιέζονταν από έναν 1176LN Peak Limiter (UREI 1176 compressor, έκδοση Black Face – 4000 series) της Universal Audio. Το talkback μικρόφωνο ήταν το 4021Ball and Biscuit«) της STC, και το οποίο συμπιεζόταν ισχυρά από τον LMC-1 Buss Compressor της κονσόλας. Χρησιμοποιήθηκε επίσης ένα Neumann U47 πλησίον της μπότας, ένα Shure SM57 κοντά στο ταμπούρο, και διάφορα MD421 της Sennheiser για τα τομ. Κατά τη μίξη, η πλειοψηφία του τελικού αποτελέσματος των τυμπάνων οφείλεται στα μικρόφωνα χώρου, με διακριτική όμως εμβόλιμη παρουσία των δύο τελευταίων μικροφώνων, και τα οποία της προσέθεσαν έναν πιότερο κροτοειδή χαρακτήρα.


Η ΚΥΗΣΗ ΤΟΥ «GATED DRUM» ΗΧΟΥ

Ο ήχος που τελικά επετεύχθη στα τύμπανα αναφέρεται πλέον ως “Gated Drum”, και πρόκειται για αισθητική οποία στιγμάτισε ανεξίτηλα τον τρόπο παραγωγής των τυμπάνων στην pop και rock δισκογραφία της δεκαετίας του ’80 και ύστερα. Ιστορικά βέβαια, η πρώτη εμφάνιση ενός τέτοιου ήχου (κυρίως σε επίπεδο ηχογράφησης και όχι ηχογράφησης-μίξης) απαντάται λίγο καιρό πριν, στον ομώνυμο τρίτο προσωπικό δίσκο του Peter Gabriel, κατά τις ηχογραφήσεις του οποίου, όπως είδαμε παραπάνω, συνέβη τυχαία η γέννηση του. Ο όρος «gated» αναφέρεται στην περαιτέρω επεξεργασία που υπέσθησαν κατά τη μίξη τα κανάλια των τυμπάνων και η οποία πραγματοποιήθηκε ως εξής: ένα μεγάλο ποσοστό του υπερσυμπιεσμένου σήματος από τα U87 και 4021 (μικρόφωνα χώρου) μίχθηκε με τα σήματα των υπολοίπων (kitpieces) μικροφώνων· το σύνθετο αυτό σήμα έπειτα οδηγήθηκε σε μονάδα αποθορυβοποίησης (Noise Gate)· εκεί, ο σύντομος χρονισμός (μερικών δεκάδων ms) και η σχετικά κρίσιμη στάθμη εισόδου που οδηγούσαν τον κύκλο επέμβασης της πύλης, δημιούργησαν τη χαρακτηριστικά απότομη διακοπή της αντήχησης του τελικού σήματος.

fc U87Το U87 Ai, διπλού διαφράγματος πυκνωτικό μικρόφωνο της Newmann· παρέχει επιλογή τριών πολικών διαγραμμάτων: Πανκατευθυντικό (Omnidirectional), Δικατευθυντικό (Figure-8) και Καρδιοειδές (Cardioid)·
το κύκλωμα εξασθένισης των 10dB το καθιστά ιδανικό για ηχογράφηση άνω των 127dB (SPL) χωρίς παραμόρφωση. Κατασκευάστηκε για πρώτη φορά το 1967, και αποτελεί τη solid state (με phantom, όχι εξωτερική τροφοδοσία) εκδοχή του U67· έχει κατά κόρον χρησιμοποιηθεί ως studio recording μικρόφωνο για φωνή,
ενώ κατά τις δεκαετίες 60’ & 70’ αποτελούσε σταθερή παρουσία στα studio του BBC.


fc UREI 1176LNΟ UREI 1176LN Limiting Amplifier της Universal Audio (πλέον).
Το πρώτο σχέδιό του κατασκευάστηκε από τον Bill Putnam το 1966, βασισμένο στον 1108 προενισχυτή του ιδίου,
και πειραματιζόμενος τότε με τα Τρανζίστορ Επίδρασης Πεδίου (FET).
Διακρίνεται για την υπεργρήγορη λειτουργία του attack, η οποία ξεκινάει από τα 20μs,
και την ελάχιστη του Αρμονική Παραμόρφωση (THD), μικρότερη του 0.5%.


Ball & BiscuitΤο 4021 της STC, επονομαζόμενο λόγω εμφάνισης και “Ball & Biscuit”. Πολυκατευθυντικό δυναμικό κινητού πηνίου·
χρησιμοποιήθηκε τόσο ως talkback όσο και ως μικρόφωνο μετρήσεων.
Στην ίδια εταιρία οφείλεται και η ανάπτυξη της Παλμοκωδικής Διαμόρφωσης.


U47Το U-47 της Neumann· πυκνωτικό μεγάλου διαφράγματος
πασίγνωστο για την καθαρότητα του, με διακριτή έμφαση στο άνω άκρο της μέσης συχνοτικής περιοχής.
Πέραν της τεράστιας φήμης του, ήταν επίσης “το μικρόφ
ωνο των Beatles”.


SM-57
Το SM57 της Shure· μονοκατευθυντικό δυναμικό, και ένα από τα κλασσικότερα για studio και live χρήση·
προτιμάται κυρίως λόγω της στιβαρής κατασκευής όπως και της ευκρινούς απόκρισής του σε πηγές υψηλού SPL.
To 2004 έλαβε το βραβείο, και εισήχθη στο Hall of Fame, του TEC Foundation,
φορέα αναγνώρισης επιτευγμάτων στον τομέα του επαγγελματικού ήχου.

MD421To MD421 της Sennheiser, μικρόφωνο από τα πλέον επιτυχημένα της εταιρίας·
καρδιοειδές με 5-θέσιο επιλογέα εξασθένησης μπάσου· θεωρείται ιδανικό για ηχογράφηση τομ.


ΚΙΘΑΡΑ, ΜΠΑΣΟ, ΛΟΙΠΑ ΚΑΝΑΛΙΑ

Η κιθάρα (Daryl Stuermer) και το μπάσο (John Giblin) ηχογραφήθηκαν συμβατικά, με την προσθήκη άφθονου echo και λοιπών εφέ. Πιθανόν η μονάδα delay που χρησιμοποιήθηκε για την κιθάρα να είναι η ίδια μ” εκείνη στη φωνή και τα τύμπανα.
Στο τραγούδι επίσης ενυπάρχουν τα κανάλια ενός βιολιού και κάποιων προσθέτων φωνητικών εφέ· αμφότερα ανήκουν στον Lakshminarayanan Shankar (σήμερα L. Shenkar). Το συγκεκριμένο όργανο με το οποίο συνέπραξε ο Shankar είναι το Στερεοφωνικό Δεκάχορδο Διπλό Βιολί («10 string Stereophonic Double Violin«). To σχέδιό του ανήκει στον ίδιο τον Shankar, και η κατασκευή του στον οργανοποιό Ken Parker (μετέπειτα ιδρυτή της Parker Guitars). Ένα από τα σημαντικότερα χαρακτηριστικά αυτού του οργάνου είναι το διευρυμένο τονικό του εύρος, το οποίο εκτείνεται από τα βραχέα του κοντραμπάσου έως και τα οξέα του βιολιού. Το Διπλό Βιολί εμφανίζεται αρκετά δυσδιάκριτα στη μίξη, και σε ελάχιστα εμβόλιμα σημεία του δεύτερου μέρους του τραγουδιού, σποραδικά υπογραμμίζοντας τα tutti των υπόλοιπων οργάνων. Ομοίως, ψίθυροι και παρόμοιες φωνητικές εκφράσεις του Shankar λειτουργούν παράλληλα στις vocoded δεύτερες φωνές, καθιστώντας τα αντιληπτά κυρίως σε ψυχοακουστικό και όχι τόσο σε μουσικό επίπεδο.

Daryl StuermerDaryl Stuermer


fc John GiblinJohn Giblin

L. ShenkarL. Shenkar


Double violin10-string Stereophonic Double Violin


ΜΑΙΕΥΣΗ

Κατά τη διάρκεια του mastering στο “In the Air Tonight”, που έλαβε χώρα στα Sterling Sound Studios της Νέας Υόρκης, και λίγο από πριν την κυκλοφορία του τραγουδιού σε single, μία εκ νέου επίσκεψη του Ertegun αναδιαμόρφωσε και ολοκλήρωσε το τελικό αποτέλεσμα του τραγουδιού όπως εκείνο τελικά οδηγήθηκε στο single (αλλά όχι στο δίσκο). Ο Ertegun επεσήμανε ότι, καθώς δεν είχαν προστεθεί καθόλου τύμπανα στο πρώτο μέρος του τραγουδιού, εκείνο  παρουσίαζε θολή ρυθμική αγωγή και στερείτο σαφήνειας μέχρι και το δεύτερο μέρος του· τα ηλεκτρονικά τύμπανα ήταν αρκετά αδύναμα για να δηλώσουν το ρυθμό στον ακροατή. Ως εκ τούτου, Collins και Padgham επέστρεψαν στην Αγγλία για να βελτιώσουν τη ρυθμικότητα του κομματιού. Καθώς ήταν αδύνατο να ξαναηχογραφήσουν όλα τα τύμπανα, μετέβησαν στα Strawberry Recording Studios τροποποιώντας τη διαδικασία: εκεί, φόρτωσαν το master σε ένα stereo κανάλι της κονσόλας, και όπλισαν ένα άλλο για να ηχογραφήσουνε ένα επιπλέον ταμπούρο, το οποίο θα τόνιζε/αντικαθιστούσε το αδύναμο αντίστοιχό του πρώτου μέρους. Το νέο αυτό κανάλι το επεξεργάστηκαν και το προσέθεσαν στην υπάρχουσα τελική μίξη ούτως ώστε να οριστικοποιηθεί η μορφή της single έκδοσης του τραγουδιού· απουσιάζει από τη δισκογραφική εκδοχή του τραγουδιού.
Η οριστική μίξη και το mastering πραγματοποιήθηκαν στον πολυκάναλο ATR-100 εγγραφέα της Ampex, σε ταινία ¼ της ίντσας.

ATR-100Ampex ATR-100


Strawberry StudiosStrawberry Studios


fc Sterling SoundSterling Sound

H single εκδοχή του «In the air tonight» βρίσκεται στον παρόντα σύνδεσμο, όμως το βίντεο έχει τεθεί ανενεργό στη χώρα μας για λόγους πνευματικών δικαιωμάτων. Ο σύνδεσμος παραμένει εδώ στην περίπτωση που επανενεργοποιηθεί το βίντεο.

[youtube=http://www.youtube.com/watch?v=YkADj0TPrJA&w=560&h=315]

Η γνωστή, οριστική μορφή του τραγουδιού

ΕΠΙΛΟΓΟΣ

Συνοψίζοντας το περιεχόμενο της και επιστρέφοντας στον αρχικό σκοπό της παρούσας έρευνας καταλήγουμε ότι για μία ακόμα φορά η σύμπραξη ανώτερων επαγγελματιών της μουσικής και της βιομηχανίας της, με την εύνοια της τυχαίας αποκάλυψης και της εφευρετικότητας, ανέδειξαν κατά το μέγιστο μία πρωτόλεια και αυτοσχέδια ιδέα σε ιστορικό ντοκουμέντο το οποίο κατέλαβε τις συνειδήσεις τόσο του παγκόσμιου μουσικού ακροατηρίου όσο και των δημιουργών και τεχνοκρατών της μουσικής και της τεχνολογίας της.

ΠΗΓΕΣ

Πες το

To email σου δεν φανερώνεται. Όπου * γράφεις υποχρεωτικά.

Επιτρέπονται τα εξής στοιχεία και ιδιότητες HTML: <a href="" title=""> <abbr title=""> <acronym title=""> <b> <blockquote cite=""> <cite> <code> <del datetime=""> <em> <i> <q cite=""> <strike> <strong>