Ελευθέρως

Είν” ο έρωτας κόκκος γύρης που ξέφυγε από αφηρημένο μελίσσι, δεν εγινε μέλι, μα ορφανός και ελεύθερος από μίσχο, έκοψε εισιτήριο στ” αγέρα το πρώτο βαγόνι με προορισμόν άγνωστο, και χάθηκε στην πάχνη που σήκωσ’ ένα νέφος συνταξιδιώτισσας γύρης.
Μίλησε ο κόκκος στους άλλους κόκκους· και τους ρώτησε τί τους τίναξε από τ” άνθος να ξενιτευτούν.

Ο ένας είπε μοναξιά, ο άλλος φόβο, και κάποιος πως μαγεύτηκε από τ” ανέμου το ταξίδι και πως ήθελε -λέει- να γνωρίσει τον κόσμο, να μη γενεί σάλιο για τα μελίσσια και μέλι σε μισοδαγκωμένη φέτα ψωμί· κι αναρωτήθηκε ο κόκκος μας: γιατί να έφυγ’ εκείνος. Θυμήθηκε που αφηρημένο τονε γράπωσε μια μέλισσα· ξεκαλουπώθηκε απ” το μίσχο κι έφυγε. Καθώς πρέπει, κι ετούτος ήθελε μέλι να γεννεί. Μα άλλο ήθελεν η τύχη.

Το ταξίδι ήταν μεγάλο· και τσακώνονταν, και φιλιώνονταν οι κόκκοι. Κάποιοι παρατήσαν το βαγόνι ενωμένοι· κάποιοι μισοί, και κάποιοι μόνοι. Ο κόκκος μονάχος απόμεινε να θυμάτ’ εκείνον που “θελε -λέει- να γνωρίσει τον κόσμο. Και αποφάσισε να συνεχίσει.
Και μπαίναν διαβάτες, ταξιδιώτες στο βαγόνι. Και πάντα εκείνος μόνος του έμενε, και το ταξίδι τονε κούραζε. Μα κάποτε κατάλαβε: ήταν κι εκείνος ερωτευμένος με το ταξίδι: αυτό ήθελε.

Και έγινε ο ίδιος Ταξίδι. Και έλεγε ιστορίες απ’ τα σεργιάνια του στους καινούργιους. Κι εκείνοι μαγεύονταν, φοβόντουσαν, αλλάζανε θέση· φεύγανε, χορεύανε.
Κάποια στιγμή χρήστηκε ο κόκκος οδηγός, και στο πρώτο-πρώτο το βαγόνι πρωταπάντηξε έναν δεύτερο κόκκο· θηλυκό. Τονε λέγαν’, τηνε λέγαν Ελευθερία.

- Εσύ με οδηγούσες τόσο καιρό;
– Όχι· οι πεθυμιές των ταξιδιωτών· τις ένιωθα και τις έβαζα πυξίδα στο σεργιάνι.
– Κι εγώ; πού πήγαινα εγώ;
– Εσύ πήγαινες στο διάδρομο και σιγά σιγά όδευες στο τιμόνι· καθώς κι εγώ άλλοτε. Μα θα καταλάβεις κι εσύ ως κι εγώ κάποτε πως, δε θέλαμε να φτάσουμε ούτε καν στο τιμόνι, παρά μόνο να το προσέχουμε, καταπώς και οι προηγούμενοι. Το τιμόνι λέγεται Άγνωστο και τ’ οδηγούνε οι Χαμογελαστοί. Οι θλιμμένοι σαν κι εμάς απλώς καθόμαστ” εδώ απαραίτητοι· ανήμποροι να τ’ αγγίξουμε· μόνον το προσέχουμε να μην παραστρατήσει.
– Θέλω να κατεβώ, Ελευθερία.
– Κατέβα, γίνε κι εσύ το κελί σου. Μπορείς;
– Όχι. Μα.. πού να πάω;.. Δεν έχω βρει το ταίρι μου, τον κόκκο μου.
– Εγώ είμ’ ο κόκκος σου. Ελευθερία ζητούσες.

Πες το

To email σου δεν φανερώνεται. Όπου * γράφεις υποχρεωτικά.

Επιτρέπονται τα εξής στοιχεία και ιδιότητες HTML: <a href="" title=""> <abbr title=""> <acronym title=""> <b> <blockquote cite=""> <cite> <code> <del datetime=""> <em> <i> <q cite=""> <strike> <strong>