Απώλεια

Το παρόν, καθώς και τα υπόλοιπα ηχέγγραφα, είναι demo, σπιτικό ψωμί από ανειδίκευτο (τότε) φούρναρη, με κακογραμμένο τσελεμεντέ και υποτυπώδη τσιμπράγκαλα. Ως εκ τούτου συχώρα και μην επικεντρωθείς στη μέτρια ηχογράφηση και μίξη αλλά στη μουσική και το στίχο.
Ο στίχος γράφτηκε το 2004 σαν ποίημα. Μελοποιήθηκε και ηχογραφήθηκε 1-2 χρόνια αργότερα στου φίλου μου του Καλλέργη, τον οποίο και ευχαριστώ.
Στίχοι, σύνθεση, ενορχήστρωση (ή κάτι τέτοιο), τραγούδι, φωνητικά, κιθάρες, μπάσο, μπουζούκια και μίξη έγιναν από του λόγου μου σε μια εποχή που μόλις είχα μπει στα μουσικοτεχνολογικά (ο ανειδίκευτος φούρναρης που λέγαμε), και πριν δήθεν σπουδάσω στη δήθεν σχολή που δήθεν σπουδάζει δήθεν σπουδαστές. Η κάρτα ήχου ήτανε μια PCI 24/96 Audiophile της M-Audiο και το μικρόφωνο ένα Beta 58 της Shure (τα υποτυπώδη τσιμπράγκαλα που λέγαμε).
Η λούπα στα τύμπανα είναι από (φτηνό) αρμόνιο.
   Τα πνευματικά δικαιώματα του τραγουδιού έχουνε πολλαπλώς κατοχυρωθεί, οπότε οποιοσδήποτε ενδιαφέρεται να το σουφρώσει (και σιγά το τραγούδι ναούμε) ας το ξανασκεφτεί. Ομοίως, όποιος ενδιαφέρεται να επικοινωνήσει μαζί μου για να κάνει κάτι με αυτό – πχ να το τραγουδήσει ή να το κυκλοφορήσει- ας μην μπει στον κόπο, καθώς δε δίνω σε κανέναν και δεν παίρνω από κανέναν τραγούδια. Είμαι μονόχνωτος κι εγωιστής μπαμπάς, και τα παιδιά μου δεν τα νοικιάζω.
Τέλος, τα έργα μου είναι αποθηκευμένα στον ίδιο το server της σελίδας μου γι” αυτό και αργούν μισό λεπτάκι να φορτώσουν. Ως εκ τούτου πάτα το play, σέρφαρε, και σε λιγάκι αρχίζει κανονικά.
Άνοιξη, αγκάθι στην καρδιά, του χωρισμού καΐκι
έφτασε και το υφαντό του πόνου ξεδιπλώνει·
η πίκρα σταυροβελονιά και με κλωστή το φύκι·
καρφίτσες απ’ του σούρουπου το στυγερό αμόνι
Ένα τραγούδι γελαστό χαΐδεψε τ’ αυτιά μου·
ο άνεμος μου το ‘φερε πεσκέσι κι ο χειμώνας·
ξάφνου αναπετάρισα πως ήσουνα κοντά μου
μα ήτανε της μοναξιάς σαν πάντα ο χιτώνας
Ήρθες αργά μα εμίσεψες· σαλπάρεις πριν σφυρίξεις.
Τράβηξες άγκυρες νωρίς σαν έδεσες στον κάβο.
Αέρας, δάκρυ και φιλί σου λέγαν να γυρίσεις.
Ένα ματσάκι λησμονιά πέταξες πριν προλάβω.
Περνάει καιρός και δυο ψυχές θα σε θυμούνται πάντα·
τη μια δε γνώρισες ποτέ την άλλη τόσο λίγο·
εύχομαι στο στερνό σκαλί, στου τέλους τα συμβάντα
τον ήχο της αντάμωσης να νιώσω πριν να φύγω

Πες το

To email σου δεν φανερώνεται. Όπου * γράφεις υποχρεωτικά.

Επιτρέπονται τα εξής στοιχεία και ιδιότητες HTML: <a href="" title=""> <abbr title=""> <acronym title=""> <b> <blockquote cite=""> <cite> <code> <del datetime=""> <em> <i> <q cite=""> <strike> <strong>