Ανεργίας έπος αέναον

Ανεργίας-έπος-αέναον-1Ανεργίας-έπος-αέναον-2

Ω, ανεργίας έπος αέναον:
να ένα ον,
της μοίρας σου “ν” ηρωικόν·
εικόνα
να μοιράσουν για σε
κάθε λογής πραματευτάδες σου, νέα παιδιά να “χουν παράδειγμα
να τα δέσουνε·
να τα δες;                     διάνα πέσανε
σ” ελπίδες – λεπίδες· είδες;

Ω, ανεργίας παιάνα ατέρμονα μονότονε:
χίλιες κραυγές σε ψιθυρίζουν
χίλιες καρδιές ραμμένες στα ταμπούρλα σου.
Είσαι ραμμένη, γραμμένη σ” αγγελίες γελοίες και λείες
σαν ξυράφια καινούργια στα ράφια.
Κάποτε (μετά από τί;) θα τυλίγουν ψάρια,
μετά ποτήρια της μετανάστευσης
τη ζωή σου εδώ θα τη λήγουν,
και τότε θα λες πως κάπως χρήσιμες γίναν
αφού δε γίναν κρίσιμες.

Ω, ανεργία:
σε κούτελα, σε βλέφαρα  τίμια κι άτιμα λιάζεις,
φωλιάζεις μες στη βλαστήμια.
Βλαστοί μια φορά βγήκανε κι αμέσως
καπνιστήκανε απ” τα παιδιά σου:
τα νηστικά νέα απτά παραδείγματα σαν κι εμένανε,
και μένανε στάχτες στη θέση τους.
Μα εσύ τί θες; Ή τους νεκρούς ή τους εξόριστους:
Στην πρώτη κρούση.
Για φορά πολλοστή σημασία δεν έσταξες
(ως τί;), μόνο λοστοί μιασμάτων νουθετούσαν
τους αδένες μας
και τη στήση μας:                                   ας ματώνουν ανήμπορα.
Κι αν η μπόρα
των τόσων δακρύων,
των τόσο δα κρύων σταλών της βροχής
δε σ” αγγίζει: δες, αγγίζει η κάθε σταγόνα στ” αγώνα τα χώματα,
τον σφάζει στα γόνατα.

Ω, ανεργίας έπος αέναον:
να ένα ον που σου μοιάζει:
μια ζει – μια πεθαίνει
μα πάντα πονάει σα ζημιά.

Ω, ανεργίας έπος ατέρμονα μονότονο

Πες το

To email σου δεν φανερώνεται. Όπου * γράφεις υποχρεωτικά.

Επιτρέπονται τα εξής στοιχεία και ιδιότητες HTML: <a href="" title=""> <abbr title=""> <acronym title=""> <b> <blockquote cite=""> <cite> <code> <del datetime=""> <em> <i> <q cite=""> <strike> <strong>