Αιολίδα νιότη

(Θρόισε πάλι στης μνήμης τα χρυσόφυλλα και τα ‘ζεψε χορόν άστατο έν’ αγέρι απ’ τα παλιά,, σαν ξεχασμένο κρασί που στις ανάσες του ζυμώνεται, μονάχο στο σκοτεινό κελάρι των ενήλικων συνάψεων. Τα χαΐδεψ” απαλά κι άφησε τον απόηχο και το γλυκό το βόμβο να νανουρίζει ανεπαίσθητα, αφού “χε γαργαλίσει τα πιο κρυφά τα χνούδια, φεύγοντας για το μακρύ, παράξενο κι επίμονα ατέρμονο ταξίδι του. Ανάσαναν· ξυπνήσαν τα φύλλα· αναστατώθηκαν!)

- Θεέ μου! μονολόγησαν, είναι δυνατόν; Πάνε χίλιες ρίζες έκτοτε, και δέκα παγετώνες… Ακόμα σείει ο σεισμός τα νωθρά υπόγεια ύδατα; θρέφει ακόμα αυτός ο ήχος τους μίσχους μας; Μα… πέρασε καιρός· τόση δύναμη κι ανάγκη;
  Μελαγχόλησε το δέντρο, η μάνα του κορμού. Χίλια φεγγάρια “πό τότε κι άλλο ένα τυλιγμένα σαν το πρωτάστερο φως γύρ” από την πιο μεθυστική γέννα τ’ ανέμου. Κι όμως, υπάρχει… μονολόγησε.
(Κάποιος κάθισε πλάι στο δέντρο· διαβατάρης, κουρασμένος, αποκαμωμένα πόδια, λασπωμένα σε μόχθο και ιδρώ, Κούρνιασε στον φιλόξενο κι ανάστατο ίσκιο, άδραξε το φλασκί, γιόμισε νερό και ρετσίνι απ” τον κορμό· πλατάγισε λίγο τα χείλια και κατάπιε).
- Καλωσορίζω σε, διαβάτη. Μπορείς να μου μιλήσεις; με νιώθεις; μ” ακούς;
- Σε νιώθω· σ’ ακούω· μίλα μου.
- Έν” αεράκι ολόγιομο μνήμες κι αρώματα παλιού γλυκού κρασού με επισκέφθη πριν λίγο· μπας και τ’ άκουσες; μπας να ξέρεις τί ‘ν’ αυτό;
- Με λένε Αίολο, κι ήρθα να δω εκείνες τις νότες της μνήμης που έψαλλα στον ασκό με τον κοκαλένιο αυλό, αν φτάσανε ποτέ στους πόρους σου.
- Μα… ναι! Και ξύπνησ” από ύπνο ληθαργικό· κι έφερε χίλια φεγγάρια πίσω τις αισθήσεις μου, ξανάνιωσα!
- Θα ‘ρχομαι συχνά κοντά σου και θα σου παίζω. Είσαι γέρικο μα όχι γερασμένο,, κι όσο βαστούν τα χείλη μου θα σου τραγουδώ· να μην ξεραθείς· να μη μεγαλώσεις ποτέ, αφού δεν είσαι για να μεγαλώσεις· μικρό θα σε κρατώ· μεθυσμένο κι αφηρημένο στη χαρά σου.
- Σ’ ευχαριστώ… Μα… πώς θα μπορούσα να στο ανταποδώσω;
- Τίποτα· μόνο να χαμογελάς και να προσφέρεις τον δροσάρη ίσκιο σου και τα κλαριά σου στους διαβάτες τους επίμονους· και στα πουλιά, όποτε ζέφυροι, βαρδάρηδες τα ρίχνουνε στο δρόμο σου. Να τα καλωσορίζεις και να τους μιλάς.

Πες το

To email σου δεν φανερώνεται. Όπου * γράφεις υποχρεωτικά.

Επιτρέπονται τα εξής στοιχεία και ιδιότητες HTML: <a href="" title=""> <abbr title=""> <acronym title=""> <b> <blockquote cite=""> <cite> <code> <del datetime=""> <em> <i> <q cite=""> <strike> <strong>