1+1=2-2

Περίεργα τα μαθηματικά του έρωτα: η γραφική του παράσταση έχει τη θωριά από το τελευταίο βλέμμα των χωρισμένων, εκείνο τ” ανάστροφο χαμόγελο της θλίψης.

   Εκείνο το χαμόγελο έγινε δάκρυ· ο ενθουσιασμός έγινε αδιαφορία· η ευγένεια έγινε αναίδεια· το σ” αγαπώ έγινε σε μισώ. Μαγιά τους ο χρόνος. Κι εκεί που πριν εστέκαν δύο μονάχοι, κάθουνται τώρα δυο μονάχοι μ” εμπειρία.
Οι δυο που γίναν ένας που χωρίστηκε ξανά στα ίδια κι απαράλλαχτα δύο.
   Ο έρωτας είν” έν” ανέκδοτο, φαγούρα που “στειλε ο Θεός στην καρδιά να ξεχνούμε πρόσκαιρα αυτή του νου, ως και να την ξεματώσουν τα χειρουργικά νύχια της άγνοιας. Είν” η κομπρέσα με το ληγμένο ματζούνι πάνω στην πληγή του κάθε μέρα· κάθε που ζευγάρι ζευγώνει, είν” κι από πάνω ο έρωτας υπογραμμίζοντας τη λήξη του. Είν” η δροσιά που γυρνά σε κόντρα-λίβα· η περιστροφή γύρ” απ” τον άξονα της αποτυχίας που διατάχτηκε να σε γυρίσει στο ίδιο σημείο ζαλισμένο. Είναι ετούτο που τόση ώρα με κάνει να γράφω: μία φαγούρα στην καρδιά που ξύνω με μια πένα.

Πες το

To email σου δεν φανερώνεται. Όπου * γράφεις υποχρεωτικά.

Επιτρέπονται τα εξής στοιχεία και ιδιότητες HTML: <a href="" title=""> <abbr title=""> <acronym title=""> <b> <blockquote cite=""> <cite> <code> <del datetime=""> <em> <i> <q cite=""> <strike> <strong>