Του θάρρους

Κράτα το βλέμμα σου ψηλά, τα μάτια κι ας πονούνε·
όσα κοιτάνε χαμηλά τον ήλιο λησμονούνε
~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~
Πικρός καφές είν” η ζωή του δούλου που θα μάθει
για το καϊμάκι τ” άρχοντα να πίνει κατακάθι
~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~
Τις αλυσίδες σου, φτωχέ, δε θέλεις να θυμάσαι,
θαρρείς πως είναι όνειρο, και όσο ζεις κοιμάσαι
~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~
Μπορεί ο χρόνος να ξεχνά μα η καρδιά θυμάται,
κι όσο γιομίζει ξυπνητούς ποτέ της δεν κοιμάται
~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~
Όποιος να ζήσει σκιάζεται, φοβάται να πεθάνει·
κρίμα στον ήλιο, που γελά ό,τι καιρό κι αν κάνει

Υπογραφή

Οι παρούσες σκόρπιες μαντινάδες, τα Λουλούδια αυτά που γεννήθηκαν σε εντελώς διαφορετικές στιγμές πάνω στο ίδιο θέμα, άρθρωσαν δίχως να το ξέρουν τραγούδι.

One thought on “Του θάρρους

  1. Pingback: Zachary

Πες το

To email σου δεν φανερώνεται. Όπου * γράφεις υποχρεωτικά.

Επιτρέπονται τα εξής στοιχεία και ιδιότητες HTML: <a href="" title=""> <abbr title=""> <acronym title=""> <b> <blockquote cite=""> <cite> <code> <del datetime=""> <em> <i> <q cite=""> <strike> <strong>