Κόπρο Λάγκνο

Ο Κόπρο Λάγκνο (Κόπρο Λάγκνο) ήταν Ιταλός αρτοποιός. Έμεινε στην ιστορία ως ο αλχημιστής εκείνος που πρώτος επέτυχε να μετουσιώσει τα κοινά λύματα σε βρώσιμα αρτοποιήματα, εξ ου και η διαχρονική φράση «κάνω το σκατό μου παξιμάδι», σλόγκαν που θα συνοδέψει την Ευρωπαϊκή Ένωση για τα επόμενα πέντε χρόνια ή τέρμινα. Είναι επίσης ο κατά κοινή ομολογία θεωρούμενος από τους μελετητές ως ενσαρκωτής της άποψης ότι «ο έρωτας περνάει απ” το στομάχι».

ΤΑ ΠΡΩΤΑ ΧΡΟΝΙΑ

Ο Κόπρο γεννήθηκε στα Πάμφιλα Βουκουρεστίου το σωτήριον έτος 413 μ.Χ μέσα σ” ένα καρότσι με ληγμένα λαχανάκια Βρυξελλών. Οι προφορικές μαρτυρίες του Μπόκολη μας αναφέρουν πως το πρώτο πράγμα που έκανε αφού κλαίγοντας παρέλυσε την ακοή στους παρευρισκόμενους σε ακτίνα τριών πλανητών, ήτανε να γευτεί δοκιμαστικό δείγμα μύξας που έσταζε απ” το αριστερό του ρουθούνι. Αφού αναστέναξε μ” επιδοκιμασία, έσκασε ένα αστραφτερό χαμόγελο στα πέριξ, και άρχισε να παλινδρομεί τους δείκτες του μεταξύ χειλίων και μύτης ολοκληρώνοντας το γεύμα του σε τρία μόλις λεπτά. Έπειτα από δυο ώρες τσίριξε από πείνα και φρίκη κλαδεύοντας με 8 kHz τους θάμνους της κοινότητας, και τότε ακούστηκε ένα «Σμπλουυυυρτζζζζ μμμμτζζζ χιπ» και το οποίο σηματοδοτούσε το πρώτο του χέσιμο.

Ο περιπτεράς στο Ζεφύρι μας δίδει διασταυρωμένες μαρτυρίες ότι τότε ο Κόπρο προσέγγισε δειλά το χέρι του στον παχύρρευστο πράσινο χυλό που τυραννούσε το οξυγόνο και κάθε ένζωο σε ακτίνα είκοσι ραντάρ, και αφού τον ψηλάφισε τόν έφερε δειλά δέκα εκατοστά απ” το βλέμμα του, και αφού ρουθούνισε ηχηρά και μ” ευχαρίστηση, έχωσε το υπόλειμμα εκεί που προηγουμένως είχε χώσει την πρώτη-πρώτη του μύξα· το γεύμα συνεχίστηκε με μουγκρητά ικανοποίησης, δειλά γελάκια και λοιπά αναλογικά εφέ, και τελικά ολοκληρώθηκε μ” ένα ηχηρότατο ρεψίδι που καράφλιασε τη χαίτη στα λιοντάρια της Βομβάης.

Οι ελάχιστες γραπτές μαρτυρίες όπως σώζονται στην Εθνική Βιβλιοθήκη Άνω Θρούμπας, αναφέρουν τη διπλή ευτυχία των γονιών του Κόπρο, Σκατά (πατέρας) και Πατημένα (μητέρα): το βλαστάρι τους αφενός δεν θα χρειαζόταν ποτέ τροφή, αφετέρου καθάριζε μετά μανίας και γυάλιζε με τη γλώσσα του τη λεκάνη, οπότε εξαλείφθηκε και η ανάγκη καθαρισμού της τουαλέτας όπως και του μισού νερού για καζανάκι. Το παιδί έτρωγε κυριολεκτικά ό,τι σκατά υπήρχε στο σπίτι, ενώ μπορούσε μηρυκαστικά να επαναφέρει την ημιμασημένη τροφή του στο στόμα για ένα δεύτερο ημίχρονο· και αυτό είχε σαν αποτέλεσμα την εξάλειψη των σκατομυγών στο σπίτι και στην αυλή.

ΤΑ ΣΧΟΛΙΚΑ ΧΡΟΝΙΑ

Ο Κόπρο (που στο μεταξύ είχε πάρει το παρατσούκλι «Κόπρο») έγινε ιδιαίτερ” αγαπητός από την καθαρίστρια του δημοτικού και του γυμνασίου του, ενώ τον ερωτεύτηκε κι εκείνη στο λύκειο. Πέρναγε τις τάξεις στο μπαμ-μπαμ λόγω ευφήμου μνείας των διευθυντών του δια την καθοριστικόν συμβολήν του εις τας απαστράπτουσες πλέον τουαλέτες των ιδρυμάτων. Φίλους και γκόμενες πάραυτα δεν κατάφερε ποτέ ν” αποκτήσει για ανεξήγητους λόγους, ενώ δεν ήταν και λίγες οι φορές που οι συμμαθητές του τον έδερναν γιατί τους ευχαριστούσε κάθε που του πετάγαν σκατά στο διάλειμμα, τη γυμναστική και το σχόλασμα. Κανένας δεν καθόταν δίπλα του, κι ας μην αφήνανε τα ρούχα του έστω και την παραμικρή υποψία σκατού, μιας και ποτέ δεν άφηνε ούτε στάμπα άγλυφτη. Στα μαθήματα ήτανε μέτριος, εξαιρουμένης της γυμναστικής και κατά την οποία έτρεχε χιλιόμετρα ολόκληρα για να μπουκώσει στον αέρα τα ιπτάμενα κουράδια που του πετάγαν οι συμμαθητές του· μονάχα μια φορά τον πήγαν στο διευθυντή, κι αυτό γιατί είχε επικίνδυνα και ύποπτα πλησιάσει μια συμμαθήτρια που μπήκε στην τάξη μην έχοντας επαρκώς σκουπιστεί στην τουαλέτα. Παρ” όλ” αυτά, η συμμαθήτρια αποβλήθηκε «λόγω κακοσμίας» και «αμφιβόλου υγιεινής» ενώ ο Κόπρο τιμήθηκε με απαλλαγή από τις εξετάσεις τριμήνου λόγω της συμβολής του «εις την εξιχνίασιν οιασδήποταν υποψίας εστίας μολύνσεως εις τον Εκπαιδευτήριον» (συντ.: «ΕΤΕΟΥΕΜΕΤΕ»).

ΣΠΟΥΔΕΣ

Κατόπιν εισαγωγικών εξετάσεων κατά τις οποίες έγραψε αδιάβαστος όμως πέρασε για να γλιτώσουν δια παντός οι εξεταστές του, εισήχθη στη Σχολή Μαγειρικής και Ζαχαροπλαστικής του Μουετέλε Μεσσηνίας. Η επιλογή του αυτή ήταν απολύτως συνειδητή· όχι τόσο ενδιαφερόμενος για το αντικείμενο του όσο για τις τουαλέτες ενός πολυπληθούς πανεπιστημιακού ιδρύματος, πόσο μάλλον σχετικού με την τροφή. Εκεί θα έβρισκε υπεράφθονα λύματα της αρεσκείας του, προερχόμενα από πάσης φύσεως και πολιτισμού στομάχια που θα είχαν καταναλώσει τα πλέον εκλεπτυσμένα όσο και πειραματικά γεύματα και εδέσματα· ήτανε πλέον στην όαση του σκατού· σα να λέμε στη Βουλή ένα πράμα.
Στηνόταν λοιπόν με τις ώρες έξω απ” τις τουαλέτες και ημέρες ολόκληρες εντός τους, και ειδικά τα Σαββατοκύριακα, τις αργίες, τις γιορτές και τα καλοκαίρια. Είχε σταμπάρει συγκεκριμένα άτομα, τα πλέον ευτραφή από φοιτητές και καθηγητές, όπως και τις ώρες επίσκεψής τους στα αποχωρητήρια. Για να είν” εξασφαλισμένο το αποτέλεσμα είχε τα άτομα αυτά από κοντά, και απλόχερα τα κέρναγε και κάλυπτε το κάθε έξοδο φαγητού τους, από τα γύρο μέχρι το ψαρονέφρι κι από το φρέσκο ψάρι ως το κρουασάν βουτύρου.
Γκόμενα δεν κατάφερε ποτέ του να πιάσει, είχε όμως τα τυχερά του με γκοθούδες συμφοιτήτριες και S/M εξωπανεπιστημιακές, που επάνω στην έξαρση των σεξουαλικών τους εξερευνήσεων, και αφού είχαν δοκιμάσει να πάνε με άντρες, γυναίκες, κότες, χοίρους, πλυντήρια, σωληνώσεις, γραφεία, κουρτίνες και ηχεία, ενδιαφερόταν να δοκιμάσουν τα άκρα του πάτου και του στόματός. Έτσι, ο Κόπρο απέκτησε το δεύτερο συνθετικό του χαϊδευτικού του (το πλήρες ονοματεπώνυμό του ήταν Τίκης Σαρλέκας, με το όνομα του εμπνευσμένο απ” τον ομώνυμο Ντοστογιεφσκικό ήρωα). Πλέον λεγότανε Κόπρο Λάγκνο (Κόπρο Λάγνο) και «γαμούσε κι έχεζε». Οπότε είχε καλυφθεί πλέον καί στο ερωτικό κομμάτι, και επιβεβαίωνε με τον χειρότερο τρόπο ότι «ο έρωτας περνάει απ” το στομάχι». Ο Λάγκνο με τις κοπέλες αυτές, αφού φρόντιζε να περάσουν μισή μέρα δίπλα στην κουζίνα και το ψυγείο, επεδίδοντο σε ανήλεα όργια, κατά την κορύφωση των οποίων ο καθένας συμβεβλημένος έχεζε όλο το δωμάτιο κι έπειτα έστηνε κόντρα με χρονόμετρο για το ποιος θα μπορούσε να το κάνει λαμπίκο πριν έρθει το ντελίβερι με τα κοντοσούβλια.

Κατά τη διάρκεια της φοίτησής του μελέτησε με πάθος Χημεία, Φυσική και Αρτοποιία. Σκοπός της ζωής του ήτανε πλέον να πείσει ολάκερη την ανθρωπότητα για την αναμφισβήτητη γεύση και τέρψη του σκατού, όπως και για την ανυπολόγιστη οικολογική αξία της κατανάλωσης και της αυτοκατανάλωσης περιττωμάτων. Έπειτα από πολύμηνα μερόνυχτα με αποτυχημένα πειράματα, και τρεις φορές που η σχολή του κηρύχθηκε επισήμως σε γκαραντίνα, ήρθε η πολυπόθητη στιγμή στην οποία κατάφερε να μετατρέψει ένα μικρό δείγμα από κουράδι δυσκοίλιου χάμστερ σε ένα φρεσκότατο όσο και σκανδαλώδους γεύσης μπισκότο. Περιχαρής όσο και τρέμων από συγκίνηση ο Κόπρο κατεβρόχθισε το δημιούργημά του, και έξαλλος από χαρά χοροπηδούσε για τρία μερόνυκτα. Και αμέσως μετά στρώθηκε στη δουλειά για να τελειοποιήσει εκείνο που αργότερα θα του έδινε μία θέση στην Ιστορία με την περίφημη και λαοφόρετη πλέον φράση «Κάνω το σκατό μου παξιμάδι».

ΕΠΑΓΓΕΛΜΑΤΙΚΗ ΣΤΑΔΙΟΔΡΟΜΙΑ

Αποφοιτώντας ο Κόπρο έβαλε στα σκαριά εκείνο που “μελλε λίγα μόλις χρόνια μετά ν” αποτελέσει τον πολυεθνικό κωλοσσό «Κόπρα Λάγκνα». Στην αρχή ξεκίνησε με μια μικρή βιοτεχνία που τροφοδοτείτο δωρεάν από τα γυροπιτάδικα και τα φαστφουντάδικα του Νότιγχαμ Αιγάλεου. Ο ιδιοκτήτης, ο Κόπρο, είχε φροντίσει να πατεντάρει την εφεύρεσή του και να την τυποποιήσει μέσω ειδικά κατασκευασμένης μηχανής τύπου τόρνου, που έδινε στον χημικά τροποιημένο κοπροχυλό το επιθυμητό μέγεθος, σχήμα και τύπο. Έτσι, αρχικώς κυκλοφόρησαν γκοφρέτες, μπισκοτίνια, βουτήγματα και εκλέρ με συναρπαστική γεύση και καλά κρυμμένη απ” το ευρύ κοινό την καταγωγή των συστατικών τους. Έγιναν από την αρχή ανάρπαστα οδηγώντας την επιχείρηση σε ανάπτυξη των εγκαταστάσεων, πρόσληψη έξτρα προσωπικού και παρατεταμένων εμπορικών συμφωνιών για δημόσια και ιδιωτικά catering. Όμως το μεγάλο όνειρο του Lagno παρέμενε όπως πάντα η δημιουργία καθαρού ψωμιού από καθαρά σκατά. Έως τότε κολλούσε ακριβώς στο ζήτημα της ζύμωσης και του απαραίτητου μύκητα που θα μπορούσε να θεριέψει τον κοπροχυλό. Το μόνο που χρειαζόταν ήταν ο χημικός τύπος της ουσίας που θα επετύγχανε το πολυπόθητο αποτέλεσμα…

ΤΟ ΣΚΑΤΟ ΜΟΥ ΠΑΞΙΜΑΔΙ

Η ανακάλυψη του πολυπόθητου αυτού συστατικού έγινε (σαν κάθε ανακάλυψη) τυχαία: κάποια μέρα, έχοντας καταναλώσει 5 πολυσυσκευασίες κοπρογαριδάκια, 2 κούτες κοπροντομάτες, 4 κεσέδες κοπροελιές και 20 μπαστούνια κοπρογλειφιτζούρι ήρθε στον Λάγκνο κόψιμο εκτάκτου ανάγκης· ετούτο σημαίνει πως κάτι πήγαινε καλά. Τρέχοντας σφαίρα στην τουαλέτα, και αφού τοποθέτησε τον κουβά περισυλλογής ακριβώς κάτω απ” την κωλοτρυπίδα του, αφέθηκε στην «Αβάσταχτη ελαφρότητα του χέζε». Εκείνο όμως που αντίκρισε μετά ήταν πέραν ως πέραν πάσης φαντασίας και προσδοκίας: ο κουβάς ήταν πλέον γεμάτος με μια παχύρευστη ουσία που μύριζε κριθαροκουλούρα……….. Μετά βίας ξεπερνώντας το διπλό εγκεφαλικό και το τριπλό καρδιακό που σκάσανε προειδοποιητικά, στρώθηκε αμέσως, και εν σε ανείπωτη ευτυχία, στη δουλειά.

Η ΑΥΤΟΚΡΑΤΟΡΙΑ «ΚΟΠΡΑ ΛΑΓΚΝΑ»

Πλέον ο Κόπρο Λάγκνο στέφθηκε ο «Άρχων της Σίτισης». Τα καρβέλια και τα παξιμάδια που παρήγαγαν τα εργοστάσιά του, κατάφεραν να εξαπλωθούν σ” ολόκληρο τον κόσμο γεμίζοντας τα ράφια των σούπερ μάρκετ και των λαϊκών αγορών με την ανάρπαστη γεύση τους και την χαμηλή τιμή τους· ο κόσμος πλέον συνωστιζόταν ώρες και μέρες ολόκληρες στην είσοδο των καταστημάτων για ένα καρβέλι, για ένα ντάκο, για μιαν Ελένη. Βέβαια, ο Lagno είχε τέλεια αποσιωπήσει όλ” αυτά τα χρόνια τη μυστική όσο και αποτρόπαια προέλευση των προϊόντων του· τέλεια ή σχεδόν τέλεια…

 

Η ΠΡΟΔΟΣΙΑ, Η ΚΑΤΑΡΡΕΥΣΗ ΚΑΙ ΤΟ ΦΙΛΑΝΘΡΩΠΙΚΟ ΕΡΓΟ

Όλοι οι εργαζόμενοι στην «Κόπρα Λάγκνα» είχανε υπογράψει ισόβιο Σύμφωνο Εχεμύθειας με την εταιρία σχετικά με την πραγματική προέλευση των προϊόντων. Η τιμωρία για έναν προδότη ήταν τουλάχιστον τρεις μέρες παπάρισμα στο Κεντρικό Καζάνι του κοπροχυλού ως και να πάρει χρώμα, έπειτα πέταγμα κατευθείαν στη Μήτρα (παρακάμπτοντας τον Μεταποιητή) όπου και θα έπαιρνε σχήμα τεράστιου κουραδιού, και τέλος στον Στερεοποιητή για να γίνει άγαλμα. Οι καλοπληρωμένοι υπάλληλοί του δεν είχαν κανένα λόγο για διαρροή πληροφοριών, ήταν δε ξετρελαμένοι και οι ίδιοι με τα Κοπροϊόντα που ουδέποτε και θα σπεκούλαραν την παραγωγή τους· ως και την αποφράδα ημέρα που ο συντηρητής του Μεταποιητή και του Στερεοποιητή λόγω λιάρδας απορρύθμισε τον Πίνακα Ελέγχου των μηχανών· η επόμενη παρτίδα που έφυγε απ” το εργοστάσιο κατέληξε σε ανύποπτους καταναλωτές οι οποίοι στο εσωτερικό των προϊόντων Κόπρο ανακάλυψαν αηδιασμένοι τη μιαρή καταγωγή τους: απ” έξω μία κανονικότατη πίτα (πχ) Κόπρο, στερεή και έτοιμη προς βρώση, όμως στο σεωτερικό σκουρόχρωμη αηδιαστική ρευστή μάζα από πολτοποιημένο σκατιάρικο σκατό.
Οι μηνύσεις έπεσαν τότε βροχή, κι οι δικηγόροι του Λάγκνο τα κάνανε σκατά και δεν προλάβαιναν να μετράν καταγγελίες, ο δε Lagno ήταν έτοιμος να βουτήξει μια για πάντα στη δεξαμενή με τον κοπροχυλό· μέχρι που τελευταία στιγμή κατάφερε να ανατρέψει το όλο σκηνικό και να χαρίσει και στον εαυτό του πλέον μια θέση στην Ιστορία.
Στο δικαστήριο κατέληξε στη συμβιβαστική όσο και ανθρωπιστική λύση να χαρίσει για πάντα στην επιστήμη και την ανθρωπότητα τη μυστική συνταγή της Κόπρα Λάγκνα· αυτό θα είχε ως αποτέλεσμα, ο οποιοσδήποτε επιθυμούσε να κάνει τα περιττώματά του φαγώσιμα, θα μπορούσε πλέον να το κάνει με την απλή προσθήκη λίγου διαλύματος Κόπρο, και το οποίο αναγκαστικά ανέπτυξαν οι επιστήμονες του γι” αυτήν την περίπτωση. Ως εκ τούτου, ο Κόπρο Λάγκνο έλυσε μια για πάντα το πρόβλημα του υποσιτισμού στον Τρίτο Κόσμο, στη νότιο Αμερική καθώς και στις υπό πτώχευσιν αφρικανικές χώρες της Ευρωπαϊκής Ένωσης (Ελλάδα, Ελλάδα, Ελλάδα κτλ). Ευθύς αμέσως ο κόσμος τον αγκάλιασε και τον καθήλωσε πλέον ως βασιλιά στις συνειδήσεις του· το όνομά του πήραν πανεπιστήμια, φορείς και αίθουσες, δρόμοι, πλατείες, μέχρι και ουζερί. Πλέον η εκφώνηση της λέξης «σκατά…» απέκτησε άλλο σημαίνον, συνοδευμένη από χαρά και προσμονή για την άμεση μεταποίηση και κατανάλωσή τους.

- Το «τί σκατά τρώμε…» έγινε «τούτα τα σκατά είναι μεταλλαγμένα και όχι βιολογικά!»
– Το «σκατά να φας» συνοδευότανε πάντοτε από ένα «πόσα με το μπαρδόν;…»
– Το «σκατά κι απόσκατα» έγινε συνώνυμο του μηρυκασμού
– το «σκατά με φράουλες» παρέμεινε ως είχε, μόνο που τώρα ήταν κυριολεκτικά κυριολεκτικό
– Το «έκανα το σκατό μου παξιμάδι» αποτέλεσε την προσφιλέστερη και λαοφιλέστερη πρακτική για τις περιόδους κρίσης και όχι μόνο.

ΘΑΝΑΤΟΣ

Ο Copro Lagno πέθανε σε βαθιά γεράματα. Στη διαθήκη του έγραψε:

«Τί σκατά συνέβη; Όλα στη ζωή μού πήγαν σκατά, σκατά τα “κανα· πιο σκατά δε γινότανε· σκατά στα μούτρα μου λοιπόν· μια ζωή κολουμπούσα στα σκατά: Σκατά μελάτα, σκατά με φράουλες, σκατά· ό,τι απόμεινε το αφήνω στις μύγες.»

Πες το

To email σου δεν φανερώνεται. Όπου * γράφεις υποχρεωτικά.

Επιτρέπονται τα εξής στοιχεία και ιδιότητες HTML: <a href="" title=""> <abbr title=""> <acronym title=""> <b> <blockquote cite=""> <cite> <code> <del datetime=""> <em> <i> <q cite=""> <strike> <strong>