Ευαδάμ και ο κάτι ραμμένος office

Η ΓΕΝΝΗΣΗ ΤΟΥ ΑΔΑΜ

Ο Αδάμ ήταν ο πρώτος άνθρωπος που γεννήθηκε με πλαστική γι” αυτό και ονομάστηκε «πρωτόπλαστος». Οι γλωσσολόγοι πάραυτα ετυμολογούν το «πρωτόπλαστος» ως επίσης το σύνθετο των «πρώτος» – «όπλα» – «αστός» δηλαδή του πρώτου urban cowboy. Πλάστηκε την έβδομη μέρα αμέσως μετά την έκτη μέρα, στην οποία πλάστηκαν τα τζαμπέχωνα και η μουσταλευριά. Πατέρας του ήταν ο Θεός. Ο Θεός αφού έριξε ένα καλά μελετημένο χλεπίδι μεγέθους «βότσαλο», βάρους «μπιλιαρδόμπαλα» και χρώματος σμαραγδί σε μια χούφτα χώμα, άρχισε να το πλάθει σε διάφορα σχήματα πειραματιζόμενος· έτσι η αρχική μορφή του Αδάμ ήταν ένα σκαλινό αγγούρι, μετά μια μπεκάτσα μ” ελεφαντίαση, μετά ένας Ταϊβανέζικος δονητής, μετά μια μηχανή του ποπ κορν, και με προτελευταία μορφή εκείνη του Τσακ Νορρις. Εκείνη τη στιγμή ο υπερήρωας σούρθηκε από ένα δέντρο και σφυρίζοντας Τον απείλησε με απόλυση, οπότε ο Θεός αναγκάστηκε τελικά να σχηματοποιήσει το χλεπόχωμα σε μία συμβατική περσόνα που θύμιζε κάτι μεταξύ πίθηκου και χιμπαντζή που διαβάζουν από κοινού το νεοαφιχθέν Χαράτσι. Ο Θεός αφού περιεργάστηκε την άψυχη κούκλα ξύνοντας το κεφάλι του, κοίταξε για λίγο το φως του ήλιου που ξεπρόβαλε στον ορίζοντα· θαύμασε για λίγο το έργο του (εκείνο που είχε φτιάξει μόλις λίγες μέρες πριν) και εκείνη τη στιγμή το φως του ήλιου του προκάλεσε ένα αδυσώπητο φτάρνισμα. Το ωστικό κύμα ετούτο εμφύσησε ζωή στη χωμάτινη κούκλα, η πρώτη κουβέντα της οποίας ήταν «Τί έχει να φάμε;;»

Η ΓΕΝΝΗΣΗ ΤΗΣ ΕΥΑΣ

Ο Αδάμ αφού περιδρόμιασε ότι κινούταν σε ακτίνα στρέμματος άρχισε ξαφνικά να ξύνει το δεξί του. Ο Θεός εξέλαβε την ανήσυχη κίνηση ως έλλειψη παρέας και πρώιμη σεξουαλική συμπεριφορά· έψαξε γύρω για λίγο χώμα, μα εις μάτην: ο Αδάμ δεν είχε αφήσει ούτε θρούλι. Και τότε ακολούθησε ο διάλογος:

Θ: Πού είναι ρε το χώμα;
Α: Ζμπρμπφ… γιαμ.. ε… φτ… ποιο;;
Θ: Το χώμα ρε μαλάκα…
Α: Ποιό χώμα;
Θ: Αυτό που ήταν εδώ γύρω…
Α: Είχε χώμα εδώ γύρω;…
Θ: Ναι και δεν έχεις αφήσει ούτε λέπι, κοιλιόδουλε. Τέλος πάντων. Σε είδα να ξύνεσαι χαμηλά· αυτό σημαίνει πως είτε είδες παπά (πράγμα απίθανο καθώς δεν τους έχω κατασκευάσει ακόμη) είτε ότι χρειάζεσαι γυναίκα…
Α: Γυναίκα;! Τί εστί γυναίκα;
Θ: Ζώο συντροφιάς με πολλά χρήσιμα εξογκώματα και ακόμα πιο χρήσιμα βαθουλώματα.
Α: Ε… ναι.. καλό ακούγεται…
Θ: Αν δεν είχες φάει όλο το χώμα θα σου “φτιαχνα μια στο καπάκι…
Α: Στο καπάκι; Explain please… What εστί καπάκι;
Θ: Σχήμα λόγου ήταν… Άστο. Λοιπόν διάλεξε ένα σημείο του σώματός σου να το κόψουμε να σου φτιάξω μια γυναίκα…
Α: Ε… χμ… Το στομάχι θα μου χρειαστεί για τα πιτόγυρα· το κεφάλι θα μου χρειαστεί για τις μπύρες· τα χέρια για να μπορώ ν” ανοίγω τις μπύρες· τα πόδια για γκάζι-συμπλέχτη-φρένο και μπάλα. Τ” αρχίδια μου θα “δινα, όμως σκέφτομαι πως όλο και σε κάπου θα χρησιμέψουν. Σκατά… Τί να σου δώσω τώρα;… Ξέρω γω… Πάρε μου τον ένα μου ώμο να το παίζω κουτσαβάκης…

Ο Θεός τότε έβγαλε τον ένα ώμο του Αδάμ κι έπλασε κάτι σαν κι αυτόν, με κάποιες μικροεπεμβάσεις στα μαλλιά, στο στήθος, τον εγκέφαλο κι ανάμεσα στα πόδια.

Θ: Είναι έτοιμη!
Α: Πω… γαμώ τα μουνιά… Τ” ονοματάκι σου κοπελιά;…
Εύα: Ε… Δεν έχω όνομα… Αλλά μιας και μ” αρέσουν οι Evanescence και το εβαπορέ στιφάδο μπορείς να με φωνάζεις «Εύα»
Α: Στο μπούτσο μου ανέβα… ΑΧΑΧΑΧΑΧΑΧΑΧΑΧΑΧΑΧΑΧΑΧΑ (L.O.L. γέλια Θεού και Αδάμ)
Ε: Αφού “σαι τέτοιος πούστης θα δεις τι θα γίνει από δω και πέρα με τις «αδιαθεσίες» και τους  «πονοκεφάλους»…

Η ΖΩΗ ΣΤΟΝ ΠΑΡΑΔΕΙΣΟ

Η ζωή κυλούσε παραδεισένια για το ζευγάρι: ο Αδάμ έπαιζε Pro κι έπινε μπύρες ακούγοντας Carcass ενώ η Εύα την έβγαζε όλη μέρα μπροστά σ” ένα καθρέπτη που του μιλούσε και το ονόμαζε «Καθρεφτάκι μου»· ο Αδάμ διάβαζε Μπλεκ και η Εύα Κοέλιο· ο Αδάμ έκανε κόντρες με το κωλοφιαγμένο GTI με τ” αγγελούδια, ενώ η Εύα συζητούσε αστρολογία με τα θηλυκά Χερουβείμ.

Η ΠΡΟΕΙΔΟΠΟΙΗΣΗ

Θ: Εδώ μέσα μπορείτε να σαβουριάσετε ότι σκατά θέλετε: απ” τον κινέζικο μπουφέ έως τα στραγάλια που “χω για τη ρακή· από τα βιολογικά μπρόκολα ως και τα καπνιστά σπληνάντερα στη σχάρα. Ένα μόνο πράγμα ΑΠΑΓΟΡΕΥΕΤΑΙ ν αγγίξετε: το Δέντρο τ” αψηλό στη μέση της πλατείας: δεν θα τ” αγγίξετε: δε θα πειράξετε ούτε φυλλαράκι του, πόσο μάλλον να κόψετε και να φάτε απ” τα φρούτα του. ΟΚ;
Ε: Γιατί καλέ παππούλη; Για ένα μηλαράκι κάνεις έτσι;;
Θ: Σκασμός μη ρίξω φωτιά σ” όλα τα μαλακτικά και τις μάσκες που έχεις πάνω στο πλυντήριο…
Ε: Καλά ντε…
Θ: Αδάμ εσύ συμφωνείς;
Α: Ε… Ναι μωρέ… Νταξ…

Ο ΠΕΙΡΑΣΜΟΣ

Μια μέρα, κι εκεί που το ζευγάρι ρέκλαρε στην πλατεία, τους σκάει επίσκεψη ένα μακρόστενο ελαστικό πράμα μεταξύ σωλήνας αποχέτευσης και Φλωρινιώτη· το Φίδι.

Φ: Καλημέρα παιδιά!
Α: Τί καλημέρα ρε μαλάκα απογεματιάτικο;…
Φ: Έτσι τό “πα μωρέ να σπάσω τον πάγο στη βότκα μου…
Α: Βότκα… Μπλιάχ… Ξου… Σκατά… Μπύρα φίλε μου, μόνο μπύρα…
Ε: Άσε καλέ το ζωάκι να μιλήσει! Λέγε πολύχρωμη μαλαπέρδα, τί θες απ” τη ζωή μας; Γιατί μου στεγνώνεις πρόωρα το μανικιούρ με τη βρωμερή ανάσα σου;
Φ: Ε χμ… να μωρέ… ήθελα να σας πω ότι ο Σύνδεσμος Οπωροπωλητών έχει βγάλει σε σούπερ προσφορά αυτά τα μηλαράκια εδώ από πάνω μας, και προσφέρει στον καθένα σας από ένα για να δοκιμάσει· άμα σας αρέσουν, τα δίνει μόλις είκοσι φράγκα το κιλό· να πάρτε από ένα.
Α: Άσε μας ρε μάστορα… Σας έχω δει στην τηλεόραση όλους εσάς τους τελεμάρκετερ· ένας από σας πουλάει είκοσι βιβλία στην τιμή του ενός που εξερευνούνε δήθεν τη σχέση του Μέγαλέξαντρου με τη χλωρίνη και δίνει και δώρο DVD με το τελευταίο σόλο ντραμς του Αναξαγόρα… Ουστ ρε…
Φ: Μα… όχι… να… δές το μηλαράκι σου: είναι βιολογικό κι έχει αυτοκόλλητο ISO 9000. Έχει φτιαχτεί με βιοδιασπώμενη κοπριά από vegan γαϊδούρι που άκουγε μόνο Αττίκ…
Α: … Λες… Σίγουρα ρε; ο Θεός μας έχει απαγορέψει να τρώμε από δω. Στο κάτω κάτω έχει κι αλλού μηλιές που κάνουν μηλαράκια. Τί να το κάνουμε το σκατόμηλό σου;…
Ε: Ρε Αδαμούλη, γιατί μωρό μου το αποπαίρνεις τα ζωάκι; Τη δουλειά του κάνει, την πραμάτεια του θέλει να πουλήσει· και φαίνεται τόσο γλυκούλης· νά, χαΐδεψέ το να δεις που τα λέπια του έχουν υφή από μπαλα Molten! Εγώ θα το “τρωγα ένα μηλαράκι πάντως… Ποιός σηκώνεται να τρέχει στις μηλιές τώρα;…
Α: Και ο Θεός;; Τί θα πει ο Θεός έτσι και πάρει χαμπάρι ότι φάγαμε τον Απαγορευμένο Καρπό;
Ε: Έλα μωρέ τώρα… Αυτός δε βρίσκει τις παντόφλες του να σηκωθεί για κατούρημα… Είναι πιο τυφλός κι από τον Ray Charles στα εβδομήντα του…
Α: Κι όμως! Αν τ” ανακαλύψει; Εκεί τί θα του πούμε;;
Ε: Ε να μωρέ…: πως ήτανε «στιγμιαίο λάθος», ένα ατόπημα της στιγμής», «μια στιγμή αδυναμίας» κλπ· οτιδήποτε περιέχει τη λέξη «στιγμή» εκτός το «Ζήσε τη στιγμή» του Κώστα Μαρτάκη και το «άνω και κάτω στιγμή» που έχει κατοχυρωθεί από τους γλωσσολόγους.
Α: Λες ρε γαμώτο;… Ξέρω “γω μωρέ… Και αν…
Ε: Χραααμπφ… (δάγκωμα μήλου) Να είδες; Εγώ το δοκίμασα! Και γαμάει!! Η γεύση του θυμίζει κάτι μεταξύ παγωμένης Pilsner και ρώγας από καβλωμένη MILF. Δοκίμασε που σου λέω…
Α: Έχει και τη γεύση από συλλεκτικό μπεκρή μεζέ την ώρα που πίνεις ρακή απ” το Λευκοχώρι;;
(Εύα και Φίδι ομόφωνα και a capella): Ναι! Ναι! Ναι μωρέ!
Α: Ε αφού είναι έτσι (σκρααατς) ας το (χρουμπφ) δαγκώσω (γιαμ)· νά, το δάγκωσα· και ήδη βγαίνουν μικρά κομματάκια απ” τη μύτη μου μαζί με το μυξίδι.

Η ΤΙΜΩΡΙΑ

Εκείνη τη στιγμή ο τόπος εσείσθη· ηκούσθη εκκωφαντικός μπάσος ήχος σαν τσούρμο χοντρές που τρέχουν τουαλέτα μετά από ρέγγες παστές. Ο Θεός εμφανίστηκε ξαφνικά ανάμεσά τους μ” ένα καταπληκτικό τόλουμ, ένα διπλό άξελ και κρατώντας στα χέρια του ένα σκονισμένο τεύχος του «Διαλογισμός και Σκοποβολή«.

Θ: ΤΙ ΗΤΑΝ ΑΥΤΟ ΠΟΥ ΚΑΝΑΤΕ;;;

Α: Ε… να σου εξηγήσω… ε… ήταν ένα λαθιαίο στίγμ… ε… ένα στιγμότημα της ατοπ…

Ε: Σκάσε ρε, σκατά τα “κανες, άσε να μιλήσω εγώ… Να, κύριε Θεούλη, ήταν εδώ ένα φίδι, ένα τεράστιο πανέμορφο φίδι της ανδαλουσιανής στέπας, ένα ζωάκι πιο γλυκό κι απ” τα Πόκεμον! Αυτό το απροστάτευτο μικρό κατοικίδιο λοιπόν μας πληροφόρησε ότι τα εν λόγω φρούτα έχουν έκπτωση 180% εάν τα παραγγείλουμε μέσα στο επόμενο τρίμηνο…

Θ: Έκπτωση; Έκπτωση; ΕΧΕΙΣ ΑΚΟΥΣΕΙ ΚΥΡΑ ΜΟΥ ΤΙ ΠΑ” ΝΑ ΠΕΙ «ΕΚΠΤΩΤΟΣ»;;; Είναι αυτό ακριβώς που θα κάνω με σας!! Σας είχα δώσει τα πάντα και σας είχα πει να μην κάνετε ΕΝΑ πράγμα μόνο! Κι εσείς με το που ακούσατε για εκπτώσεις με γράψατε στ” αρχίδια σας. Τώρα θα δεις μωρή τι πα” να πει «έκπτωση»: Από δω και πέρα εσύ Αδάμ (μην κάνεις πως δε με βλέπεις) είσαι καταραμένος να κουβαλάς αυτή τη μαλάκω για μια ζωή: τους πονοκεφάλους της, τις αδιαθεσίες, θα δουλεύεις σαν πούστης για να τα τρώει στα ταμπόν και στα φουλάρια· εσύ Εύα (ναι εσύ) θα τρως στη μάπα εις αεί αυτό τον κομπογιαννίτη που “μπλεξες· θ” ανέχεσαι τα 24ωρά του στο Facebook, θα μαντάρεις τις σάπιες κάλτσες του και θα ξεσκατίζεις τα βλαστάρια του· τα βλαστάρια εκείνα που ο ένας θα σκοτώσει τον άλλο γιατί διαφώνησαν στη κριτική μιας τηλεοπτικής μεταφοράς του Πινόκιο. Α, και κάτι τελευταίο: κομμένη η αθανασία: κάποια μέρα θα πεθάνετε· βάλτε το καλά στο νου σας, κι άλλη φορά άμα σας δίνουνε μήλα, να κάνετε τις πάπιες. Ξηγηθήκαμε; Εξαφανιστείτε…

Η ΠΤΩΣΗ

Ο Αδάμ και η Εύα έφαγαν τα μούτρα τους στη Γη καθώς ο Θεός δεν το συζήτησε καν για αλεξίπτωτο. Εκεί αναγκάστηκαν να βγουν στη βιοπάλη· ο Αδάμ απέκτησε σκεμπέ και γκρίζους κρόταφους, και η Εύα κούρεψε τα μαλλιά της «αντρικό» σαν κάθε γριά που σέβεται τον εαυτό της. Κάνανε δύο κοπέλια, τον Κλάιν και τον Μάιν· τα δύο παιδιά έμελε να μπλεχτούν σε φονική διαμάχη για μια κριτική τηλεοπτικής μεταφοράς του Πινόκιο.

ΘΑΝΑΤΟΣ

Ο Αδάμ πέθανε 722.000 χρόνια μετά από τύφο και προχωρημένη ελεφαντίαση στους όρχεις· η Εύα τον κήδεψε όπως-όπως κι έπιασε ξανά το ζουρνά της προσπαθώντας να υπνωτίσει ένα νοστιμούτσικο φίδι.

Πες το

To email σου δεν φανερώνεται. Όπου * γράφεις υποχρεωτικά.

Επιτρέπονται τα εξής στοιχεία και ιδιότητες HTML: <a href="" title=""> <abbr title=""> <acronym title=""> <b> <blockquote cite=""> <cite> <code> <del datetime=""> <em> <i> <q cite=""> <strike> <strong>